Verslag - Welkomstklets Regio West-Zuid 2018

Vandaag (25 maart 2018) was het een mooie dag om af te reizen naar de Welkomstklets regio West-Zuid. Waar we te gastwaren bij Domein de Bever in Hamont-Achel net over de grens in Vlaanderen. De zon scheen al volop en rond de klok van één uur was ik op locatie. Even een plekje zoeken om het clubspandoek op te hangen en de meeting is geopend. Vrijwel direct kwamen daar de eerste MR2 club leden aangereden in een treintje. Handen werden geschud, de motorkappen worden geopend en meteen is het weer ouderwets gezellig.


foto: Edward te Wierik

Ook vandaag ontmoeten we leden die voor het eerst een clubmeeting meemaken en net lid zijn geworden dit jaar. We besloten om het terras op te gaan zoeken en vonden buiten een mooi plekje in de zon. Omdat het weer prima was liep het terras al snel vol met diverse andere mensen die hier in deze fraaie bosrijke omgeving gaan wandelen. We bestelden iets te drinken en sommige personen een lunch. Ondertussen kwamen de clubbescheiden ook op tafel zoals de MR2 Magazine's en wat clubspullen want er waren (potentiële) nieuwe clubleden gearriveerd om kennis te maken met onze vereniging. De uitbater van deze locatie had waarschijnlijk geen rekening gehouden met het fraaie lente weer, want na drie kwartier wachten komt de lunch pas in zicht van onze tafel. Ach wat maakt het ook uit, dit is genieten geblazen.


foto: Edward te Wierik

We vertelde over onze club en over de meetings die dit jaar nog gaan komen, en verkochten direct twee kentekenplaathouders en een clubcap aan de nieuwe leden. Men gaf aan graag lid te willen worden, en de inschrijving te gaan voltooien. Zelfs de komende meetings werden alvast druk in de agenda bijgeschreven. Uiteraard werd er ook uitgebreid bij de MR2's gekeken en volgen de eerste tips van John (technische commissie) voor de nieuwe leden en hun MR2. Ook kwamen vandaag oud clubleden Ruud en Marina op de koffie wat natuurlijk ouderwets gezellig en lachen geblazen was. Hopelijk sluiten ze zich weer aan bij onze vereniging zodat Ruud zijn MR2 weer snel door de bochten kan sturen op onze meetings. Rond vier uur namen we allemaal afscheid van elkaar en vertrokken we weer.. De zon was inmiddels verdwenen en de eerste cabriokapjes sloten zich voor de terugweg. We rolden het clubspandoek  op en keken we terug op weer een leuke, gezellige en vruchtbare welkomstklets.

Op naar de volgende meetings.

Groet Edward te Wierik.

 

Link naar alle foto's: LINK>>


 

 

Verslag - Welkomstklets Regio Noord 2018

Zondag 18 maart 2018 heb ik eens getest hoe het appelgebak wat noordelijker in het land smaakt. Die van regio midden ken ik inmiddels wel. De Toyota MR2 Club Nederland had er, toevallig of niet, ook een welkomstklets georganiseerd. Dat komt goed uit! In de auto, en erheen.

Jaap van Rooij, je weet wel, met die prachtige donker blauwe ZZW30 had net zelf het MR2 seizoen een aftrap gegeven. Dus de sportwagen klaar gemaakt voor zijn eerste ritje van het jaar. En ik mocht mee. Een ervaring, want geloof het of niet, na al die jaren lidmaatschap was dat er nog nooit van gekomen. Ik ken alleen de AW11 en SW20 van dichtbij.


foto: Edward te Wierik

Van der Valk Zwolle was het toneel van deze ontmoeting. Net voor Zwolle reden we ineens naast de tweelingbroer van Jaap's MR2. Nog een blauwe ZZW! In het kleinst mogelijke treintje reden we de laatste kilometers. De parkeerplaats was goed vol, maar geen enkele MR2 te zien. Zijn we vroeg? Te laat zeker niet hoor. Toch even een rondje gereden en dan geparkeerd. We zijn nu de enige twee met een MR2. We hadden wel meteen bekijks van een andere Toyota liefhebber. Langzaam schoof een enorme Tundra voorbij. Acht cilinders en 5,7 liters. Wat een verschil met de lichtgewicht derde generatie MR2. Die past bijna in de laadbak. Mooi, maar niet mijn smaak. Meer imponerend eigenlijk, toch niet echt mooi. We dwalen af…

Snel naar binnen vanwege de snijdend koude wind. Daar troffen we meteen Edward aan die al zat te kletsen met een andere MR2 fanaat. Zo waren we al met vijf. En in snel tempo kwamen nog meer mensen aan. Het appelgebak, wat prima smaakte, heb ik wat gehaast naar binnen gewerkt want we moesten verkassen. De foyer bleek niet handig voor grotere groepen. Het restaurantgedeelte bood ons wel ruimte genoeg. Een extra tafel aanschuiven was ook geen moeite. Uiteindelijk heb ik, en dat is het leukste van zo'n meeting en ook het doel, heel veel relatief nieuwe leden ontmoet. Niet verwonderlijk, voor velen was het ook hun allereerste meeting. En, is het bevallen? Dat was dan alleen nog maar kletsen, moet je eens opletten als we ook gaan rijden! Al met al hebben we, met ongeveer vijftien man/vrouw, aardig wat uren zitten bomen over precats, vast zittende remklauwen, big brake sets, onderblokkken, olieverbruik, een Aprilia motor als hobby naast de MR2, het verschil tussen diverse versnellingsbakken, enzovoort, enzovoort. En met verwondering geluisterd naar het verhaal over de opbouw van een Caribian Blue SW20 turbo.


foto: Edward te Wierik

Vijftien personen is een erg mooie opkomst. En dat zonder dat we het spandoek hadden opgehangen. De harde wind had die vast losgetrokken. Dus, het was een zeer geslaagde meeting. Alles pico bello. Op de weg terug hebben Jaap en ik nog even zitten mijmeren over een echte vakantie rit met heel veel Alpen-passen en bochtenwerk. Misschien wel door naar Venetië. We zullen zien…

Nu eerst nog de derde klets meeting, meteen in het opvolgende weekend. Op naar België. Wie weet, tot dan. Onze dank aan alle aanwezigen. Zonder jullie was het eigenlijk alleen maar een koude dag.

Edward, bedankt voor de foto's. Die zie je hier: LINK>>

 

Erik Versteeg


 

 

Verslag - De Video Avond

Video avond bij Edward en Linda, 25 november 2017.

Vanaf half zeven waren de leden van de MR2 Club Nederland welkom bij Edward en Linda in Nijmegen. Voor een avondje beeldmateriaal van- en over de MR2 Club Nederland. Half zeven heb ik net niet gehaald, maar veel later was het niet. Twan, Kees en Marcel waren al present. Elwin was ook nog onderweg. Leuke opkomst toch als je bedenkt dat veel MR2's al zijn weggezet voor de winter. Al was het natuurlijk echt niet noodzakelijk om met de sportieve bolide te komen. Vooraf had ik nog snel een tosti naar binnen gewerkt om een rommelende maag op de heenweg te voorkomen, maar misschien had ik dat toch moeten laten. 

Onze gastheer en –vrouw hadden weer groots uitgepakt, en dat had ik kunnen weten eigenlijk. Er was bijna meer voor de inwendige mens voorbereid dan er Dvd's klaarlagen. Soepen te kust en te keur, geef Linda je voorkeur maar door. Stokbroodjes met paté, filet americain, brie en roomkaas. Koffie, thee, fris, alcohol vrij. Nou, niemand zou die avond nog trek hebben. In de woonkamer stonden nog meer versnaperingen. Kruidnootjes en gevulde speculaas, borrelnootjes en chips.


foto: Edward te Wierik

Iedereen een goed plekje? Dan gaat de eerste Dvd in de speler. We gingen aardig op jaartal af, maar waar we nu precies mee begonnen zijn? Ondertussen had Edward nog even telefonisch contact met Elwin. Hij was er nog niet. Later bleek dat er een klein misverstandje was met het gebruikte adres. Toevallig had hij onderweg ineens een zwarte ZZW voor zich, maar door die even te volgen kwam hij niet dichterbij. Iets van het beeldmateriaal missen was toch al onvermijdelijk, er is zo veel!

Het was erg leuk om op deze manier de hele club weer voorbij te zien komen. Mensen die we kennen, maar nu geen lid meer zijn. Auto's die niet meer bij de toenmalige eigenaar zijn, maar nog wel binnen de club. Auto's die nu een ander kleurtje hebben. Helaas ook auto's die nu niet meer bestaan. En soms, onvermijdelijk, zien we ook personen die niet meer onder ons zijn. Momentje van bezinning.

MR2 weekenden, met die altijd extravagant verklede Denen. Andersom, wij Nederlanders in Denemarken, doen dat minder uitbundig, maar we zijn er wel! Beelden van de grotere buitenland reizen passeren de revue. Oostenrijk en Hartkrichen vooral, heeft zelfs bij mensen die er nog nooit geweest zijn een 'naam'. In één montage is er zelfs kort beeld van de MR2 SW20 productielijn, in Japan uiteraard.


foto: Edward te Wierik

We zien het feest ter gelegenheid van het 20 jarig bestaan, nog meer weekenden en heel veel beelden van al die leuke tour ritjes die we doen. De (geslaagde!) recordpoging voor de langste rijdende stoet MR2's met flitsend professioneel camerawerk van Vincent vanaf een motorfiets. Maar vlak Kees als camera man niet uit, hoor. Hij maakt ook hele mooie beelden, gemonteerd en met muziek eronder. Erg goed. Zo'n beetje als laatste krijgen we het laatste MR2 weekend voorgeschoteld. En hoe kan het ook anders, we zien Edtina weer optreden en 'Simply the Best' zingen playbacken. Alles ter ere van onze voorzitter Raphaël en zijn vrouw Nathasja. Nu al een historisch moment en mooi om mee af te sluiten.

De avond duurde nog wel even langer. Even geen video meer, maar mannenpraat over hifi apparatuur en speakers en zo. Pas tegen half twee 's nachts ging ik huiswaarts. Nog een klein uurtje tuffen en dan lekker dromen over….

Edward en Linda, bedankt voor de gastvrijheid. Bedankt voor de anderhalve kilo die er voor Kerst weer af moet ;-) Het was een gezellige en geslaagde MR2 avond.


Erik Versteeg


Naar alle foto's: LINK>>


 

Verslag - Welkomstklets Regio Midden 2017

11 maart 2018, Van der Valk De Bilt-Utrecht

Vandaag was er de eerste “Welkomstklets" , een meeting om kennis te komen maken met onze vereniging. Regio Midden is vandaag aan de beurt dus reis ik af naar De Bilt. Rond 12:00 uur ben ik al op locatie en gelijk valt mij op dat we ooit als club hier eerder zijn geweest. Terwijl ik dit verslag maak probeer ik “uit het hoofd” terug te halen wanneer dat geweest moet zijn. In 20 jaar MR2 lidmaatschap heb je natuurlijk veel meetings meegemaakt en is niet alles even helder meer. Zonder het op te zoeken moet dat een MR2 clubweekend uit oktober zijn geweest, of was het dan toch een ander weekend meeting van onze club? 

Wanneer we te gast zijn geweest bij Van der Valk De Bilt:
Welkomstklets Regio Midden 2015: LINK>> 
De Tweedaagse van Nederland 2004: LINK>>

Ik loop dit prachtige Van der Valk hotel in en zoek een fraaie plek met uitzicht op de ingang. Ik bestel nog even snel een uitsmijter en net voordat ik wil gaan eten komt Erik Versteeg al binnen gelopen. We kletsen bij, ik eet snel door, zodat we om 13:00 uur klaar zijn voor de clubleden die zich hebben aangemeld. We hangen het clubspandoek op en al snel druppelen onze leden binnen en is het gelijk een gezellig samen zijn. 


foto: Edward te Wierik

Ondertussen maak Ik foto’s van de MR2's die zijn gekomen. Ik zie direct dat vele de nieuwe clubpas al achter/tegen het raam aan hebben zitten. Inmiddels moeten we de kring uitbreiden met extra stoelen, wat natuurlijk erg leuk is om te zien dat dit concept opnieuw aanslaat. 

Ook de gastvrijheid van het hotel is uitstekend te noemen. Inmiddels hebben zich twee nieuwe leden gemeld die aan iedereen worden voorgesteld. Yvonne en John rijden al 17 jaar een MR2 (ZZW30) en zagen op Facebook dat er een  mogelijkheid was om eens kennis te maken met onze club. 

We vertellen van alles over onze vereniging en we krijgen goede vragen terug omtrent het lidmaatschap. Onze MR2 Magazines worden bekeken en Yvonne en John besluiten om ter plekke lid te worden van onze vereniging. 


foto: Edward te Wierik

Rond de klok van half vijf wordt het tijd om te vertrekken. Aangezien sommige nog een aanzienlijk stukje moeten rijden. We rekenen af , rollen het clubspandoek op en nemen afscheid. Deze middag is voorbij gevlogen en dat is altijd een goed teken. Op naar volgende week, we zijn dan te gast bij Van der  Valk in Zwolle voor de "Welkomstklets van Regio Noord. Je kunt je nog opgeven hiervoor op onze site, het spreekwoord luidt nog steeds: “Des te meer zielen des te meer vreugd”.

Vriendelijke groet,
Edward te Wierik, jullie secretaris

Link naar alle foto's: LINK>>


 

Verslag - MR2 ontmoet Lada

“De twee vreemde eenden uit het Oosten”

Hoe is het mogelijk zullen vele MR2 leden denken. De Lada club?  En hun herfstrit? Hoe komen we als MR2 club daar nu mee in aanraking.  Sterker nog hoe kan het dat we uitgenodigd zijn om kennis te maken met deze club en mee te doen met hun herfstrit? Heel simpel, mijn werkgever provincie Gelderland zocht een nieuwe collega en de heer Mark Zeemering heeft gesolliciteerd en is mijn nieuwe collega geworden sinds 1 september dit jaar. In zijn cv gaf Mark aan dat zijn passie en hobby zijn Lada’s zijn, waarbij hij al ruim 8 jaar de clubvoorzitter is van de officiële Lada Club Nederland. Je snapt dat hiermee de interesse van mij en hem de benodigde raakvlakken heeft als het om een auto hobby en auto club gaat. Op de dag van zijn 1e gesprek kwam hij dan ook met zijn fraaie rode Lada voorrijden op onze locatie. Andere collega’s die niets wisten dat er een sollicitant op gesprek was bij mijn manager, vroegen aan elkaar; van wie is rode Lada uit de jaren 80 dan toch?? Die ook nog eens de koplampen heeft laten aan staan. We kunnen er nu in de pauze allemaal flink om lachen. Mark heeft slechts 11 rijdende exemplaren staan op zijn erf. En niet een is er te koop! 


foto: Edward te Wierik

Vorige week gaf Mark aan dat er een Herfstrit was van hun club waarbij het geen probleem was als er MR2 leden mee zouden willen rijden en puzzelen, immers “de twee vreemde eenden uit het Oosten” toch. Na de oproep op Facebook van onze club hadden zich in totaal toch nog vier MR2 bezitters zich aangemeld. Edward, Twan, Tonnie, en Harold en Nathalie. Onze club en hun club hebben veel zaken gelijk zoals; Een harde kern die haast altijd naar meetings komt ongeacht waar in het land en een groep leden die je zelden ziet of hoort. Er is notabene een lid al sinds de oprichting van de club in 1986 al lid is maar nog nóóit op een meeting is geweest. Het feit dat jaarlijks de contributie wordt overgemaakt betekent dat deze persoon gelukkig nog in leven is gaf Mark aan. De club heeft ongeveer honderd leden welke ook een Lada bezitten. Diversen leeftijden van jong tot oud zijn in bezit van een oud of jong model van Lada. De Lada club heef vier officieel gekozen bestuursleden middels een ALV net als onze club. Aangezien de Lada club al heel lang op zoek is naar het ontbrekende vijfde bestuurslid (waar niemand zich voor aanmeldt) heeft men de functie penningmeester en secretaris uit nood gecombineerd. Er is ook een bestuurslid welke de taak voorzitter evenementen commissie heeft waarbij hij  de leider is van de evenementen commissie waar vier actieve leden in deelnemen. Enkele weetjes van de voorzitter; 
-Lada maakt nog steeds nieuwe modellen welke gewoon via de importeur uit Groningen besteld kunnen worden. De rode nieuwe Lada Vesta op de foto’s lijkt heel veel op een Ford, is keurig afgewerkt, heeft een in eigen huis ontwikkelde 1.6 16Valve motor, heeft regensensors, ABS, TRC, klimaat control, stoelverwarming, alles elektrisch, etc.  En kost 17.000 Euro nieuw.
-Je wilt je oude Lada uit de jaren 70/80 restaureren? Geen probleem alles is nog gewoon nieuw leverbaar. De megagrote Lada fabriek (nummer 21) kan alles nog produceren en leveren. In de jaren 70 behoorde de automobielindustrie van de Sovjet-Unie tot de wereldtop. De beoogde productie van 660.000 auto's per jaar werd in 1974 bereikt. Op een totale oppervlakte van meer dan 5 km2 namen de fabriekshallen ongeveer 1,5 km2 in beslag, inclusief de ongeveer 180 km lange montage- en lasstraten en een systeem van ongeveer 140 km hangende transportbanden. De totale lengte van de productielijnen bedroeg 270 km.
-In Duitsland kent Lada geen imagoprobleem en heeft de Duitse Lada club zelfs honderden actieve leden in hun club.
-Het logo van Lada een Vikingboot voorstelt. 
-Er ook hier binnen de club motor swaps worden uitgevoerd, t.b.v. betere prestaties.


Foto: Edward te Wierik

Genoeg Lada feitjes, om 11.00 uur rijden Twan en ik als eerste MR2 rijders het terrein op bij kinderboerderij Dondertman in Holten. We bekijken de aanwezige Lada’s wat even onwennig is natuurlijk maar zeker interessant is om te zien. We zien bijzondere exemplaren en fraaie on-gerestaureerde modellen. We begeven ons naar binnen en ontmoeten de andere leden. Zoals gezegd een diversiteit aan leeftijden en allemaal net als bij onze club onder het genot van een kop koffie volop in gesprek met elkaar. Mark heet ons welkom, we betalen het inschrijfgeld van vandaag, ontvangen de consumptiebonnen en gaan ook aan de warme koffie. Onder tussen komen ook de andere MR2 leden binnen, en ook nog wat Lada club leden. De meeting wordt geopend en de routes worden uitgedeeld. Het is vandaag een puzzelrit waarbij er diverse puzzelvragen in de route staan vermeld. Ook zijn er zogenaamde extra cryptovragen waarmee extra punten verdiend kunnen worden. Wat opvalt is dat er geen afstanden worden genoemd in de route iets wat voor ons nieuw is. 

De herfstrit is een jaarlijks terugkerend evenement van de Lada club waarbij er ook al jarenlang een heuse wisselbeker te winnen valt naast de gewone puzzelprijzen. Als je drie jaar op rijd de herfst puzzelrit wint mag je de trofee houden van de club. De twee voorgaande edities zijn door dezelfde deelnemer gewonnen dus vandaag wordt het spannend of hij voor de 3e keer in de wacht kan worden gesleept. Twan en ik besluiten om met mijn MR2 de rit te gaan rijden, waarbij Twan de puzzel man wordt. Het weer is overigens zeer wisselend, van prachtige zon, dat flinke neerslag??, wat resulteert in fraaie regenbogen onderweg en mooie landschap plaatjes. Tjonge wat hebben we genoten wat een fraaie omgeving en wat mooi om hier te toeren. Bij de puzzel momenten waarbij je regelmatig de auto uit moet (of niet) zo verwend als dat we zijn met de kachel aan van achter de ramen proberen de opdrachten goed uit te voeren, worden we al zwaaiend begroet door de Lada rijders die in de regen een puzzelopdracht proberen op te lossen. Ik krijg soms het gevoel dat ik in een Russische middenmoter rond aan het rijden ben. Onderweg stoppen Twan en ik nog even voor een lekkere pannenkoek, waarna we door puzzelen tot het eindpunt. We rijden de route foutloos, waarbij het niet opgeven van afstanden prima is bevallen. We zijn het erover eens dat je veel meer oplet nu je op straatnamen moet letten. Iets wat je de rust geeft om echt de omgeving te zien.


foto: Edward te Wierik

We leveren bij het eindpunt onze vragenlijst in en weten dat we niets kunnen winnen, immers zijn de prijzen alleen voor de echte Lada clubleden. Onze fanatieke Tonnie die de rit alleen heeft gereden wist dit niet, en levert enigszins teleurgesteld zijn antwoorden in bij de organisatie. Een briefje van Harold en Nathalie leert ons dat zij weer richting Haarlem zijn vertrokken en een leuke dag hebben gehad. Na een kwartiertje kan de uitslag bekend worden gemaakt, wat mij en Twan nog mooi even de gelegenheid geeft om foto’s bij schemering te maken. De vragen worden op een beamer een voor een behandeld en de antwoorden roepen soms leuke reacties op uit de zaal van de leden. Dit levert leuke discussies op, maar net als bij ons kan er over de uitslag niet worden gecorrespondeerd. Van de achttien equipes hebben er veertien de vragen ingeleverd.  Op plek veertien (laatste) is geëindigd…jawel Edward en Twan, met niet veel punten. Plek dertien is voor Tonnie!  Kortom de MR2 club heeft nog genoeg aan puzzel ritten te winnen. De 1e prijs is voor moeder en zoon, waarmee dus ook de wisselbeker in bezit van de Lada club blijft. Inmiddels is het halfzes en worden de MR2 leden door de Lada club bedankt voor hun komst en nemen de eerste leden afscheid van elkaar.

Wij nemen ook afscheid en bedanken Mark en zijn vrouw Ramona voor de gastvrijheid en diversen andere leden welke we vandaag ontmoet hebben en begeven ons naar de auto’s. We zijn het erover eens dat het een leuke bijzondere dag was, waarbij we ontdekt hebben dat we ondanks dat we er van de buitenkant totaal anders uitzien als modellen, maar in de kern helemaal niet zo verschillend zijn van elkaar….   

Groet en tot snel.

Edward, Twan, Tonnie. 


Naar alle foto's: LINK>>