Verslag - 10th Dutch MR2 Weekend

Vrijdag 6 oktober was het weer zover. We konden om 16.00 weer inchecken bij hotel van de Valk in Uden, als onze thuisbasis voor het altijd gezellige MR2 weekend. Het zijn zoals altijd weer vele bekende gezichten, maar er waren ook nieuwe leden bij. Om 19.00 uur in de avond hadden we samen een gezellig diner waarmee we het weekend kunnen beginnen. Zoals altijd worden we door de voorzitter welkom geheten en verteld hij wat we gaan doen dit weekend. Ook krijgen we weer de bekende t-shirts met het logo van de club en het thema van het weekend erop uitgereikt. Voor iedereen in dezelfde kleur. Dit jaar was het de kleur groen waarmee we als clubleden herkend werden. Dit jaar hadden we het thema jaren 90, waar het hele weekend om draaide. We hadden die avond een  muziek bingo met leuke prijzen, waar je liedjes of zangers die je te horen en te zien kreeg op je bingokaart kon aankruisen. Voor sommigen onder ons was dat appeltje eitje maar voor andere was dit toch een hele klus.


foto: Edward te Wierik

De zaterdag ochtend hadden we na het ontbijt zoals gewoonlijk een briefing voor de dag en konden we aan de eerste toertocht beginnen in de omgeving van Uden. De eerste stop was bij Autosalon Doornhoek een Privé auto museum in Veghel. Daar waren allerlei verschillende soorten auto’s en bromfietsen te bewonderen waaronder veel Dafjes. Daarnaast waren ook een aantal replica’s van auto’s te zien.  In het museum werd ook de lunch verzorgd met een heerlijke kop soep en belegde broodjes. Nu konden we weer goed gevuld beginnen met de tweede toerrit van die dag die ons leidde naar Herpen waar ons een hele leuke activiteit stond te wachten. We gingen solex rijden in plaats van onze MR2’s. Sommigen onder ons hadden dat  wel eens gedaan, maar de meeste niet en voor de buitenlandse gasten was dit ook iets aparts.


foto: Edward te Wierik

Na de ontvangst met koffie en een muffin kregen we uitleg hoe je op een solex moest rijden want het is wel degelijk iets anders dan een gewone fiets of brommer. Helaas hadden de weergoden ons een beetje in de steek gelaten want het regende. Dit probleempje werd opgelost met behulp van lange zware leren jassen die bij vele goed in de smaak vielen. In combinatie met de handschoenen en de leren mutsen zagen sommige er zeer komisch uit. Er werd dan ook veel gelachen.  Na een paar proefritjes op het erf konden we aan onze tocht beginnen. Het was een tocht rondom de maas bij Ravenstein er waren alleen maar dijkweggetjes langs de maas, dus dat was gemakkelijk te volgen, bij Megen moesten we met zijn alle met het pond over de Maas. Het was een hele leuke tocht langs allemaal kleine dorpjes. De gene die van die grote leren jassen aan hadden waren het minste nat geworden maar er waren er ook bij die drijf waren, ik heb zelfs vrouwen horen roepen dat ze een nat kruis hadden.  Dit kon de pret natuurlijk niet drukken en het was ondanks het weer een leuke en geslaagde activiteit. Wel had iedereen bij terugkomst in het hotel veel behoefte aan een lekker lange warme douche. 


foto: Edward te Wierik

Na het diner, bij het begin van de 90’s avond, was er een surprise optreden van Edtina Tuner met het nummer Simply the Best. Raphaël en Nathasja werden hiermee bedankt voor hun jaren lange inzet bij de organisatie van alle MR2 weekenden. Dit werd gevierd met knallende confetti en een heel groot spandoek dat ze werd aangeboden met herinneringen aan alle tien de weekenden.  Daarna konden we aan de 90’s party en quiz beginnen. Zoals altijd was ook bijna iedereen uitgedost in stijl, nu in de 90’s  en dat zag er dan ook weer zeer lachwekkend uit. Voor de quiz waren er gevarieerde teams samengesteld en moesten er verschillende vragen worden beantwoord. Ook had elk team een teamcaptain. 


foto: Edward te Wierik

Na een leuke avond gehad te hebben was de zondagmorgen weer aangebroken en weer tijd voor ons allerlaatste MR2 weekend ritje wat ons naar Classic Park in Boxtel bracht. Hier was een bijeenkomst over alles dat met het restaureren van je oldtimer te maken heeft. Na daar wat rond gekeken te hebben werd het tijd om afscheid van elkaar te nemen en weer huiswaarts te keren. Het was weer een zeer geslaagd en zeker gezellig weekend en het is dan ook jammer dat dit het laatste Dutch MR2 Weekend was.

Bij deze wil ik dan ook en namens alle leden Raphaël en Nathasja maar ook degene die hier al die jaren aan meegewerkt hebben daarvoor hartelijk bedanken voor hun tijd en inzet die ze hier ingestoken hebben.

Bedankt, Harold van Grinsven

 

Naar alle foto's: LINK>>


 

 

 

Verslag - Rijvaardigheidscursus 2017

Het was ideaal weer voor een rijvaardigheidstraining op 10 september 2017 in Lelystad: 18 graden, droog en de zon liet zich geregeld zien. Perfect weer om je MR2 eens goed aan de tand te voelen. De eerste deelnemers druppelen binnen vanaf kwart over twaalf, de meesten na een bliksem bezoek aan Airport Lelystad. Die “Rijvaardigheidstraining Rechtdoor” bordjes mogen echt wel iets groter!

Onder het genot van koffie is het bijkletsen tot de groep compleet is. Er zijn tien deelnemers deze keer, dus volle bak. We gaan naar beneden en krijgen eerst de theoretische fijne kneepjes van het veilig autorijden uitgelegd door Bonne Boon. Vooral het berekenen van de rest snelheid na een noodstop maakt indruk, zo is die wiskunde van vroeger toch nog ergens goed voor.


foto: Edward te Wierik

Nadat iedereen voorzien is van een portofoon gaan we de baan op, waar als eerste de heuvel op het programma staat. Na de nodige snelheid gemaakt te hebben (het eerste rondje is dat 30 km per uur) beland je op een nat epoxy glijvlak. Bij de pion vol in de remmen en dan gaat de bocht naar links. De achterkant gaat glijden en dan is corrigeren geblazen met tegensturen en grip terugvinden.

Deel twee van de heuvel gaat de andere kant op en is op z’n eigen manier een uitdaging. De focus op het bewust uitbreken van de achterkant komt daarna aan bod op een driekwart epoxy ronde baan. Het is de bedoeling deze al driftent af te leggen. Dit is nog best lastig omdat je snel te veel of te weinig corrigeert.

Daarna rijden we over een plaat die de achterkant van je MR2 mechanisch een zwiep naar links of naar rechts geeft, je weet van tevoren niet welke kant. Aan jou de taak om dit adequaat op de vangen met de nodige reflexen en snelle stuur bewegingen. Dit zorgt voor het nodige visuele spektakel, waarbij menig MR2 een pirouette draait. Uiteraard is alles volledig veilig en komen alle MR2’s schadeloos door alle proeven.


foto: Edward te Wierik

Als laatste aan de beurt is de remproef, waarbij men opzoek gaat naar de limiet, door steeds de beginsnelheid een stukje op de schroeven. Je ziet dat de grens best ver ligt en dat de MR2 hierin duidelijk uitblinkt. Na de proeven gaan we met alle MR2’s op de foto en doen we nog een drankje in de kantine.

Al met al was het een zeer geslaagde en leerzame middag, waarbij iedereen wel iets wijzer geworden is. Voor de een is het de hoek van de buitenspiegel, voor de ander dat ze verder in de bocht moeten kijken of gewoon vertrouwen op je ABS (als je die hebt) en vol in de remmen durven gaan. Bonne bedankt voor de duidelijke uitleg en Rijvaardigheidscentrum Lelystad voor de gastvrijheid.

Naar alle foto's: LINK>>


 

Verslag - Vakantierit 2017

Landelijke Clubdag regio Zuid

Het is zondag 20 augustus. Vandaag staat de landelijke club dag regio zuid op het programma. Ik ga vandaag alleen want mijn wederhelft (Linda) heeft een verjaardag van haar moeder. Je weet wel mijn schoonmoeder dus. Gelukkig mag ik vanavond ook nog op haar feestje komen, want de meeting van vandaag is te leuk om te laten schieten als kersvers bestuurslid. Ik probeer zoals altijd op tijd te vertrekken zodat ik de turbo niet over zijn spreekwoordelijke “toeren” hoef te gaan jagen. Er werd 20 jaar terug overigens door de toenmalige vrouwelijke voorzitster van deze club regelmatig gezegd dat je SW20 turbo’s links moest laten liggen want die krengen gaan alleen maar stuk. Gelukkig is het een echte Toyota gebleken want stuk is er in de afgelopen 20 jaar niets gegaan. Dat kan natuurlijk ook liggen aan mijn hybride / elektrische rijstijl, want genieten tijdens het rustige rijden doe ik graag.


foto: Edward te Wierik

Inmiddels dringt de tijd alweer zie ik op de klok, dus rij ik snel aan naar Herten wat vlakbij Roermond in de provincie Limburg ligt. Onderweg kom ik opnieuw veel vakantie verkeer tegen, tot aan het dak toe volgepakte auto’s. Ik zie wuivende schoonmoeders uit de skikoffer tevoorschijn komen, kortom de vakantie is nu voor veel mensen echt ten einde. Ik ben zelf deze week ook weer begonnen bij provincie Gelderland en dan merk je hoe snel je weer in je oude ritme en structuur van werken bent. Onderweg probeer ik met mijn audio systeem in de SW20 naar de juiste fijn afstelling te komen van mijn laatst ingebouwde originele SW20 sub woofers. Deze had ik in de vakantie uit een SW20 gered welke naar de cross zou gaan. Het afstellen tijdens het rijden is duidelijk anders dan in de garage met de motor uit merk ik, want de Mongoose turbo uitlaat maakt zoveel bass dat er van muziek luisteren niet of nauwelijks nog sprake kan zijn.  Als ik 150 rijd op de teller dan wordt het gebrom duidelijk minder en kan ik eindelijk mijn subwoofer bass horen galmen in de auto. Geweldig geluid, zeer tevreden.  Rond kwart over tien rij ik het dorpje Herten binnen en volgens de navigatie zou ik er moeten zijn. Helaas zie ik niets wat lijkt op Rederij de Corporaal en besluit wat rond te rijden. Na wat zoek en vraag werk aan bewoners kom ik gelukkig aan op de juiste plek waar al diverse MR2 rijders gezellig staan de kletsen met elkaar. Gelukkig dit keer twee AW11-jes aanwezig en voor de rest SW20's en ZZW30's. 


foto: Edward te Wierik

Twaalf exemplaren en nog een clublid die even kwam aanwaaien omdat hij in de buurt was maakt dertien stuks. Wat een redelijke opkomst is in deze periode waarbij de vakantie voor sommige nog niet voorbij is. Helaas was er ook een pechvogel die met zijn MR2 niet kon komen, omdat hij de dag ervoor afgesleept moest worden. We hopen dat zijn MR2 weer snel gemaakt is zodat de komende meetings nog bezocht kunnen gaan worden. Er staan immers nog wat spektakel stukken op het programma, al zeg ik het zelf. Inmiddels is de Limburgse versie van de beroemde visstick reclame “kaptein Iglo” aan land gekomen en roept dat de koffie en thee klaar staat en we aan boord kunnen komen van deze cruiser. We gaan snel aan boord, en direct gaan de trossen los. Voordat we de haven uit zijn kijkt de knecht van kaptein Iglo nog snel even of alle deuren beneden deks dicht zijn, je weet immers maar nooit. We gaan nu een dik uur varen over de Maas en zien onder andere Roermond en andere leuke plaatsjes. Onder tussen is ook het buffet klaar en kunnen we soep en broodjes gaan eten. Het is inmiddels ook prima weer, de zon komt tevoorschijn en diverse leden gaan bovendeks in de open lucht kijken. De kapitein vertelt ook steeds waar we heen varen en wat er te zien is in de omgeving. Rond de klok van één uur gaat het anker uit en zijn we weer terug bij dat kleine café aan de haven, vol gegeten, gelijk en te vree. Raphaël deelt ondertussen de route boekjes uit en we besluiten met de groep om treintje te gaan rijden achter Raphaël aan. We toeren door het fraaie Limburg en gaan de grens met Duitsland over. We komen zelfs door fraaie natuurgebieden. Hier zijn diverse fietsers erg blij met het feit dat er nog MR2 modellen bestaan, gezien de gebaren die ze maken naar ons. Nadat we onderweg twee stops hebben gemaakt omdat het treintje soms toch onderbroken werd, komen we uit eindelijk rond half vier uur aan bij het van der Valk hotel in Venlo. We parkeren bij elkaar en gaan binnen in de fraaie relax ruimte nog gezamenlijk een bakje koffie drinken met natuurlijk een Limburgse vlaai erbij! We praten na over de dag en bespreken de komende meetings zoals de rijvaardigheid training in Lelystad in september en natuurlijk de meeting van onze Deense vrienden. Deze laatste staat komend weekend op de rol voor maar liefst zeven MR2 clubleden en aanhang. Rond vijf uur verlaten we Venlo en rijden we net als de andere vakantiegangers richting huis. Op naar de volgende halte Denemarken! 

Groet Edward te Wierik

Link naar alle foto's: LINK>>


 

 

Verslag - Tweede Deense MR2 Meeting

Ik was al naar de eerste Deense MR2 meeting geweest. Nu stond de tweede meeting van het jaar in mijn agenda. Dit keer zonder Linda want die had andere dingen te doen. Maar ik ging niet alleen, er ginngen zes andere MR2 rijders mee. Erg leuk want een aantal is pas lid en gelijk lekker fanatiek in het bezoeken van onze meetings. Amber met haar vader Johnmet haar Solar Yellow ZZW30, Peter en Pascale met hun Sonic Silver ZZW30, Erik met zijn Nautical Blue Metallic SW20, Wiggle met zijn Aquamarine Pearl SW20, Raphael met zijn Turquoise Pearl SW20, en natuurlijk Twan en Elsy met hun Phantom Gray Pearl  ZZW30.

Donderdag op vrijdag nacht hadden we om 5:00 uur afgesproken met zes MR's om vanaf Osnabrück te vertrekken. Om half vijf was ik als eerste op locatie waarna Raphael een minuut later achter mij stond. Even voltanken met 100 octaan en aan de koffie. Ondertussen kwamen de anderen ook aan gereden en al snel is het, ondanks de vroegte, een gezellige boel. Ik krijg nog een boze mededeling van de medewerker achter de balie omdat ik in de turbo op de “timer” liet na draaien.  Want als je tankt met de motor aan worden er mensen nerveus. Ik leg in mijn twee jaar gebroken LTS-Duits uit dat het een "alten turbo ist", en hij moest "nachdraaien" of zoiets.. want anders  kennen de turbo "kapoetos ghen". Maar de beste man blijft boos doen en gelooft het niet want het is immers een "alten" Toyota en die gaan "niegt kapoetos". Prima, ik drink de koffie verder op. Tjeus. "Laten we zo maar gaan rijden" wordt er geroepen, waarna Peter nog aangeeft even naar het toilet te willen gaan. Voor het toiletgebouwtje staat een ouwe Duitser van twee meter groot en één meter breed die gereïncarneerd moet zijn. Met zijn schoonmaak borstel staat hij op wacht alsof er kernwapens op het toilet verborgen liggen. Peter vraagt nog aan ons: kost het geld om gebruik maken van het toilet? Ik zeg: nee, als je knipoogt naar "Helmut" mag je gratis naar binnen. En inderdaad in het donker zien we dat de deur voor hem wordt opengehouden.


foto: Edward te Wierik

Nadat een opgeluchte Peter van het toilet is gekomen starten we onze wagens en gaan we in een treintje onze weg vervolgen. Het doel is om in één ruk Hamburg, en de files, voorbij te zijn. Het rijden gaat prima en met een steeds wisselende volgorde van de MR2 trein rijden we met een prima cruise snelheid tussen de 100 en 150 kilometer per uur door Duitsland heen. Na Hamburg hebben we de eerste stop en gaan lekker aan de koffie met iets lekkers bij een van de vele grote tankstations langs de autobahn. Amber legt uit waarom er alleen op de heenreis blauwe tape op de neus van haar MR2 zit. Erik legt uit waarom zijn AW11 Super Charger opnieuw “straf” had en thuis moest blijven. En Twan vraagt of ik zijn slaapmatje wil meenemen in verband met de te vol gepakte ruimte auto achter de stoelen van zijn ZZW30.

Ach de SW20 rijders hebben plek zat over... of niet? Aangezien er een veiling zou zijn op zaterdagavond had ik mijn  MR2 kast eens goed uitgezocht en diversen spullen mee genomen voor de veiling. Maar de slaapmat van Twan kon nog wel mee. We rijden verder en bij de grens van Denemarken worden we begroet door de grenswachten. Die zijn zo blij om ons weer terug te zien, dat Raphaël, die voorop reed, eraf mag voor controle. De grenswachters gaan snel op de foto met de MR2 en onze lachende voorzitter en binnen 5 minuten is Raphaël weer bij ons treintje aangesloten welke langzaam voort tufte. Rond het middag uur komen we al aan op de camping en we zijn één van de eersten. De receptie is eigenlijk nog dicht, maar na al die herrie en gebrom van de aankomst van de MR2's worden we vriendelijk geholpen. Ons huisje ligt op loop afstand van de receptie en bij binnenkomst worden direct de slaap plaatsen verdeeld. Ik mag uiteindelijk samen met Raphaël op het slaapbankje in de woonkamer, niet direct iets wat op mijn “bucket list” staat vermeld. Het clubspandoek wordt buiten opgehangen, en aangezien het aardig zonnig weer is gaan we lekker buiten zitten.


foto: Edward te Wierik

We besluiten om een boodschappenlijstje te maken zodat we voor de barbecue van vrijdagavond alles hebben. Het was de bedoeling dat je zelf je eigen eten meenam. We besluiten om met twee SW20's te gaan omdat we anders bang zijn dat de drie stuks boodschappen die in een ZZW30 meekunnen of uit de cabrio waaien. Dat is zonde van de speklappen zullen we maar zeggen... Amber besluit om met mij mee te gaan in de turbo. Raphaël en Pascale stappen in de andere SW20. Het stadje ligt op ongeveer 15 minuten rijden. Onderweg laat ik natuurlijk even zien wat het verschil tussen de SW20 en ZZW30. Amber had zich nog niet eerder verdiept in de SW20. We parkeren bij een flinke supermarkt en gaan als een heuse familie gezamenlijk boodschappen doen. Na wat zoekwerk weten we de kar vol te krijgen, we rekenen af en vertrekken weer naar de camping. Op de camping aangekomen zit de rest lekker onderuit enigszins bij te komen van het vroege vertrekken. Ook de andere MR2 rijders druppelen nu binnen. Ik laat mijn veiling spullen zien en zowel Twan, Raphaël en Amber tonen belangstelling voor wat leuk MR2 materiaal. Uiteraard eigen clubleden eerst, dus mogen deze attributen gratis over naar nieuwe liefhebbers. Elkaar wat gunnen noem ik dat.


foto: Edward te Wierik

Inmiddels is het rond de klok van half zeven en begeven we ons naar de achtertuin van ons hutje. Hier staan alle MR2’s geparkeerd in een grote cirkel rondom de barbecue. Erg fraai en leuk bedacht. Nadat de barbecue goed warm is kunnen we beginnen met het vlees te bakken. De Denen zijn hier wat beter in want hun vlees is sneller klaar. Kunnen wij ondertussen de MR2’s langs lopen terwijl Erik en Wiggle het vlees bewaken en laten garen. Het leuke aan deze gezellige meetings is het feit dat iedereen heel gemoedelijk en relaxed is. Er wordt gezellig bijgepraat, auto’s gekeken, lekker gegeten en gelachen. Het zonnetje schijnt af en toe, kortom wat wil je nog meer. Er staan weer vele fraaie exemplaren bij van elk type en ook wat modellen die wat meer liefde zouden kunnen gebruiken. Sommigen worden dagelijks gebruikt en hebben daardoor gewoon een wat zwaarder leven achter de rug. Ook zien we een zwarte SW20 welke tussen de eerste meeting van dit jaar en deze meeting volledig is overgespoten. Deze beste man, Flemming (ook lid van onze vereniging), werkt bij een Toyota dealer en wil graag nog jaren genieten van zijn wagen. Deze originele Amerikaanse turbo uit 1991 kan er weer jaren tegenaan. In gebroken Duits en voornamelijk Engels komen we samen tot een aardig geslaagd gesprek over iets wat ons beide fascineert. De Toyota MR2 en de SW20 turbo in het bijzonder.


foto: Edward te Wierik

Ondertussen staat de camping onder de rook. Niet van een defecte MR2 motor, maar Erik seint dat het vlees klaar is en dat we kunnen gaan eten. Erik en Wigle hadden heerlijke speklappen, gekruide kipfilet, hamburgers, worstjes klaargemaakt. Ook hadden we stokbrood en diversen salades. We kregen haast alles op want iedereen had na deze lange dag wel trek gekregen. Rond elf uur gingen de meesten het bed opzoeken. Ik had vast het slaapbankje opgemaakt om er zo in te kunnen kruipen. Morgen weer een nieuwe dag. De nacht verloopt redelijk, wisten jullie dat: Raphaël lacht in zijn slaap. En John boswachter is in Brazilië van een heel groot bos en daar zelf de bomen één voor één om zaagt... Het Deense slaapbankje voelde als een heerlijk matras als je tenminste genoeg “Dirty Harry” tot je had genomen. Gelukkig had ik dat gedaan. De zaterdagochtend start met koffie welke ik voor onze huisgenoten had gezet. Na de koffie begeven we ons naar het hoofdgebouw op het terrein. De Deense club had voor ons het ontbijt klaar staan. Iedereen genoot van de verse broodjes en onder andere de Deense chocolade plakken welke hier als een soort hagelslag worden gebruikt.

Er wordt verteld dat we rond 10:15 uur gaan vertrekken, na het ontbijt gaan we ons klaar maken voor vertrek. In een lange trein van 24 MR2’s reden we de camping af. Het is in Denemarken lang niet zo druk als bij ons, dus prima te doen dat treintje rijden. Er zijn deze keer zelfs routebeschrijvingen, helaas wel in het Deens. Tijdens de mooie tocht is het weer prima, 20 graden met zon en wat bewolking. Perfect MR2 weer als je geen airco hebt. Na een uurtje rijden komen we aan bij het Panzer museum met veel militair materiaal. We parkeren de MR2’s en krijgen na betaling allemaal een ouderwets armbandje om van een oud militair welke ons ook rond zal leiden. De tour werd in het Engels gegeven wat voor ons groepje wel prettig was. Het Panzer museum heeft Scandinavië's grootste verzameling voertuigen, uniformen, uitrusting en nog veel meer. Meer dan 60 gerestaureerde gepantserde en gespecialiseerde voertuigen zijn gevestigd in meer dan 3500 vierkante meter levende displays. Allemaal gewijd aan de verhalen van de socialistische legers en samenlevingen gedurende de koude oorlogsperiode van 1945-1991. Er wordt veel verteld en er worden veel foto’s gemaakt.


foto: Edward te Wierik

Na de rondleiding was er een lunch, verzorgd door de Deense club, op het terrein van het museum. De zon is inmiddels volop gaan schijnen en ik was blij dat ik een korte broek aan had. Na de lunch vertrokken we voor deel twee van de route. Deze bracht ons langs vele mooie stukjes van Denemarken. We kwamen rond drie uur aan bij een stukje land met een crossbaan. Er staat een team te wachten  welke ons les gaan geven in het rijden op mini Yamaha 4 tact cross motoren. Na de uitleg gaan we tegen elkaar crossen. Opnieuw werd er in het Engels uitleg gegeven en kunnen de mensen die willen tegen een kleine betaling gaan proef rijden. Ik doe ook mee en het is een hele klus om niet te snel te willen gaan waarna je haast de baan uit vliegt. Na een paar proefrondjes kan het feest beginnen. We gaan per vier man de baan op om de snelste tijd neer te zetten. In het tweede rondje gaat het voor mij mis ik verlies de controle en ga hard onderuit. Gelukkig lag ik op plek vier en kwam er niemand over mij heen gereden. Ik stap snel op de motor rij veder en kom als laatste over de finish. Ik begin nu pas te voelen dat mijn arm en rechter been flink geschaafd is en behoorlijk brandt. Gelukkig is daar Elsy die met water en doekjes het vuil uit de wonden spoelt. Op dit soort momenten weet je weer dat je leeft... In dit geval was een korte broek en t-shirt niet echt handig.

De anderen racen ondertussen lekker verder en hebben de grootste lol. Na de laatste "wnners-heat" zijn er nog twee Deense crossmotor springers aanwezig die ons op de baan er naast even laten zien wat motor beheersing is en welke stunts ze kunnen uithalen. Erg fraai om van dicht bij te kunnen zien zo hoog in de lucht. Het was tijd om te gaan en voordat we op het grote grasveld verlaten laat een Toyota Celica Carloz Saints (3S-GTE) Turbo 4x4 wiel aangedreven even zien wat hij kan op het grasveld. Met een enorm geweld en jankende turbo richting de begrenzer vliegt de Celica over het grasveld. Fraai om te zien wat die wagen kan. Gelukkig laat onze eigen Raphaël ook even zien wat een MR2 SW20 allemaal kan op een open grasveld… ook fraai om te zien maar het gemis aan 4x4 en een fluitende turbo met veel vermogen is wel zichtbaar. Er wordt nog een pin-up foto shoot gedaan met Amber en haar gele ZZW30 door Ruth voor het clubmagazine van de Denen en die van ons. We rijden weer in een trein een mooie route waarbij er nog een tussenstop wordt gemaakt net voor de grote brug Storebæltsbro (brug over de Grote Belt) voor een foto sessie.


foto: Edward te Wierik

Hierna rijden we terug naar de camping waar we om half zeven een diner hebben. Opnieuw aangeboden door de Deense MR2 Club. We eten rijst met champions, brokken mals vlees en kleine worstjes. Ook was er mais, komkommer en nog wat andere groente is voor handen. Prima maaltijd, top geregeld. Na de maaltijd is het inmiddels alweer acht uur geweest en wordt er buiten bij de auto’s nog wat gedronken, gepraat. De ZZW30 rijders zijn een oliepeil wedstrijd aan het houden en er wordt gezellig rond gekeken. Toen het donker was gingen we naar binnen voor nog wat gezelligheid en een heuse veiling van MR2 artikelen die jezelf kon aanbieden. Ik en Raphaël hebben duidelijk het meeste MR2 materiaal mee gesleept en stallen het uit op tafel. Nadat iedereen gekeken heeft wat er ligt, starten de Denen de veiling. Na een kleine anderhalf uur is de veiling voorbij en ben ik € 135,- euro rijker. En zijn er weer een hoop MR2 rijders blij met iets wat ze graag wilden hebben voor hun verzameling. Er zijn ook spullen niet verkocht simpelweg omdat er ook een minimum prijs is op sommige artikelen, zoals bijzondere MR2 schaalmodel autootjes.

Hierna werd er vrolijk gekletst, gedronken en is er natuurlijk de Dirty Harry. John komt een met een heuse fles Nederlandse whisky aanzetten, die ik ook geprobeerd heb nadat we deze met wat waterdruppels hadden gemengd op advies van kenner Raphaël. Ik heb grote pakken Venco drop meegenomen voor op tafel en deze gingen helemaal op. Nadat de laatste flessen Dirty Harry leeg zijn gingen de meesten naar bed toe. Het is inmiddels al zondag geworden en buiten regent het.


foto: Edward te Wierik

Zondag ochtend om 8 uur ging de wekker van John en Amber af. Ik zette de koffie weer, iedereen stond op en maakten zich klaar voor de laatste dag. Na het ontbijt was er de verkiezing van mooiste MR2. Iedereen maakte zijn auto droog, schoon en klaar. De formulieren werden uitgedeeld en de mensen die lid zijn van De Deense club mochten meedoen. Er werden spontaan Nederlandse leden lid van de Deense MR2 club. Net zoals dat onze Deense vrienden ook lid zijn van onze club is het niet meer dan eerlijk om dit op deze wijze te doen. Voortaan krijg ik dus ook een Deens clubblad in de bus! De auto’s moesten beoordeeld worden op diverse zaken. Motorruimte, algehele indruk van de auto, interieur, buitenkant auto, en als joker deze keer de “staat van de remmen”. Zijn de remklauwen origineel, mooi schoon of gespoten. Je eigen auto mocht je geen punten geven. Nadat de jury alle punten had opgeteld,  inclusief de punten van eerste MR2 meeting van dit jaar volgt de uitslag. Voor elk model zijn er drie prijzen te winnen. Ik weet niet meer exact de uitslag maar ik mocht zelf de eerste prijs in ontvangst nemen, Raphaël de derde prijs en Flemming de tweede prijs in de SW20 categorie. Zes jaar na de restauratie is het nog altijd leuk om te zien dat anderen je MR2 waarderen in de staat dat hij is. Waarbij ik natuurlijk mijn best doe om hem in een perfecte staat te houden.

Inmiddels is het één uur geweest en maken we afspraken over de terugreis. Erik geeft aan liever alleen terug te rijden zodat hij de kleppen lekker schoon kan gaan branden. Peter en Pascale rijden ook alleen terug en de rest besluit in een trein te rijden net zoals op de heenweg. We nemen afscheid van onze Deense vrienden en we beginnen aan de terugreis. Onderweg is het druk met vakantieverkeer. Nadat we onze eerste stop hadden gehad, net over de grens in Duitsland, gooien we de benzinetank vol, eten en drinken wat en rijden in een lekker tempo door. Bij Hamburg nemen John en Amber al zwaaiend en claxonnerend afscheid, want die blijven nog een dagje langer in Duitsland. Rond de klok van zes uur tanken we in Duitsland nog een keer en nemen Raphal en Twan en Elsy afscheid van ons. Ik en Wigle eten hier nog wat en rijden daarna verder naar huis. Inmiddels is het donker buiten en is ook Wigle onderweg afgehaakt naar zijn huisadres. Ik rij nu alleen terug naar Nijmegen en zie op de navigatie dat ik rond half elf thuis zal zijn. Ik geeft nog wat gas bij. De turbo fluit en ik weet dat het alweer bijna voorbij is. Dit weekend was erg leuk, ging snel voorbij en was voor iedereen leuk geweest. Ik sluit dan ook niet uit dat we volgend jaar opnieuw met waarschijnlijk nog meer MR2's naar Denemarken zullen gaan. Alle Toyota’s hebben zicht weer prima gedragen, maar hoe kan het ook anders.

Iedereen bedankt voor de gezellige tijd en hopelijk volgend jaar weer!
Groet Edje Turbo

 

Naar alle foto's: LINK>>


 

 

Verslag - Regio Meeting Midden 2017

Zondag 30 juli 2017.

Gijs en Gerda waren weer zo aardig om opnieuw gastheer en –vrouw te zijn voor een meeting van de Toyota MR2 Club Nederland. Gewoon thuis, dus in Voorthuizen. Voor mij bijna een thuiswedstrijd, want Zeist is niet erg ver weg. Er heen via de snelweg is efficiënt en snel, maar niet bijzonder uitdagend of motiverend. En gezien het begintijdstip van 11:30 uur, was het niet eens heel erg om wat eerder te vertrekken en lekker binnendoor te rijden. Opvallend is dat de reistijd meer dan verdubbelde, maar dat was dus juist mijn bedoeling. Prachtig landschap, die Utrechtse Heuvelrug en met hulp van ome TomTom zonder moeite in de Rubensstraat aangekomen. Ik was niet de eerste, maar het scheelde niet veel. Om de oprit zo veel mogelijk plaats te laten bieden aan de nog komende MR2's reed ik door tot bijna aan de vele stoelen die al klaar stonden. Al snel stond de koffie voor mijn neus, samen met zelfgemaakte boterkoek en andere lekkernijen. Wat meteen opviel was dat er heel veel vliegen waren. Echt veel, en die hebben een heel goede neus voor zoetigheid. Ze verzamelden snel onder de overkapping tussen het huis en de garage. Alles moest goed afgedekt worden. Het was echt een plaag, en nog niet eerder in deze omvang voorgekomen. Gelukkig maar dat het geen wespen waren. 


foto: Wigle de Vries

Terwijl de MR2's aan kwamen raakte ik in gesprek over de rit zelf. Gijs en Gerda waren in eerste instantie verbaasd dat er tot kort voor de einddatum van inschrijven zo weinig aanmeldingen waren. Zo weinig zelfs dat ze besloten om niet met een routebeschrijving te werken, maar met het kleine aantal auto's een treintje te vormen voor het ritje. Pas heel kort voor de dag zelf bleken er toch meer mensen te komen. Te laat om nu nog voor een echt routeboekje te zorgen. Hals over kop is er toch iets op papier gezet. Maar de insteek om treintje te blijven rijden is overeind gebleven.

De opkomst was uiteindelijk aanzienlijk. 13 MR2's zijn er gekomen. Ik denk dat Marco en Jolanda, Twan en ook Ron het verst van huis waren, maar dat weet ik niet heel zeker. Met zo'n grote groep is het altijd gezellig. De koffie voorraad leek oneindig en het snoepgoed kwam ook niet op. En nog voordat we gingen rijden, kwamen er ook nog belegde broodjes en krentenbollen op tafel. We werden erg goed verzorgd. Al etend, drinkend en kletsend was het al gauw 13:00 uur geworden voordat we de motoren lieten ronken. Voor Ron was het eigenlijk alweer te laat, hij had nog meer afspraken. Zonder de route gereden te hebben is hij weer huiswaarts gegaan. Hij vond het niet erg, het was gezellig genoeg om er toch een leuke dag aan te hebben. Zo bleven er 12 MR2's over, 7 van het ZZW30 type en dus vijf SW20-ers. Geen AW11's dus.


foto: Wigle de Vries

Ik heb nog niets over het weer gezegd, en dat moet wel, want dat was redelijk van invloed op de dag. Tijdens de koffie moesten er al kappen gesloten en panelen ingezet worden. Om dan een paar minuten later weer de neiging te hebben alles weer open te gooien. Erg wisselvallig, met zon en warmte en dus ook flinke buien. Het rijden in het treintje ging wonderwel erg goed. Heel gedisciplineerd, en dat lukte ook door het relaxte tempo. Tijdens de hele dag is de trein niet uit elkaar gevallen. Dat het, door het slechte weer, niet erg druk op de weg was met fietsende toeristen hielp ook wel een beetje. Het landschap leent zich goed voor een recreatief ritje. Prachtig groen en met vele leuke wegjes. Bij Terschuur is er een weg die over het spoor gaat, met vrij steile opritten en scherpe bochten. Zeer uitnodigend om sportief te 'nemen', iets wat ik niet geheel toevallig al op de heenrit naar Gijs en Gerda had gedaan. Nu was de weg echter nat, en dan doe je het toch rustiger aan. Tenminste, ik wel.

Er was een tussenstop gepland bij een molen. In de vorige editie was die ook al opgenomen in de route, maar toen stond die molen nog in de steigers. Nu was het wél een mooie plek voor een molen-speculaasje (mooi bedacht Gerda!) en een fotoshoot. We zijn dus allemaal met de MR2 voor de molen langs gegaan om te poseren. Het was alweer zonnig, en de bewolking leek ver weg. Dakje open of niet, dacht ik. Uiteindelijk een klein compromis gesloten door alleen het paneel van de bestuurderskant er af te halen. Ik had toch geen bijrijder. Het bleek een goede beslissing. Nog geen vijf minuten later was er een stortbui. Wolkbreuk mag je het ook noemen. Het hele treintje op een geschikt punt massaal aan de kant om de daken weer waterdicht te maken. Ik was niet de enige die het weer iets te zonnig had ingeschat.


foto: Wigle de Vries

Vlak voor het einde van deze perfecte rit helaas nog drie of vier drempels, die eigenlijk per stuk steeds een steile klim naar een nieuw hoogste punt van Nederland voorstelden. Zo leek het tenminste. Verschrikkelijk en totaal zijn doel voorbij wat mij betreft. Tempo verlagen in verband met een gevaarlijke kruising of onoverzichtelijke situatie, prima. Maar een bijna onneembaar obstakel waar auto's op stukgaan, nee. Met een snelheid vanaf nul is de MR2 er toch zonder schade overheen. En ineens waren we weer terug in bij Gijs en Gerda.

Het duurde niet lang voordat er weer koffie was. En frisdrank en zoutjes. Opnieuw kwam de inwendige mens niets te kort. Tjsa, de vliegen waren er ook nog. Met de vliegenmepper zijn een paar rake klappen uitgedeeld, maar dat verkleinde de populatie niet noemenswaardig. Er werd natuurlijk nog ruim nagebabbeld voordat de eersten weer huiswaarts gingen. Twan en ik vertrokken als laatste. Geweldige dag, ondanks het vreemde onbetrouwbare weer. Volgend jaar weer?

Gijs en Gerda, bedankt!
Erik Versteeg

 

Gerda's uitleg over de vliegenplaag:

We hadden zondag last van honderden vliegen bij ons, hier baalde ik natuurlijk gigantisch van en we snapten ook niet hoe dit kon. Nu blijkt dat zaterdag op het oogstfeest vlak achter ons ook al deze vliegenplaag geweest is, stond zelfs in de krant! Die hele zwerm verplaatste zich dus zondag naar bij ons achter en in het huis doordat we met 24 man zaten te eten en drinken. Graag wil ik dus dat degene die bij ons waren nu de oorzaak horen, want ik voelde me erg opgelaten.

Groetjes Gerda.

 

Naar alle foto's: LINK>>