Verslag - De Gelderlandrit 2017

Vrijdagavond 21 april. Ik speel wat met mijn Iphone en zie dat mijn grote MR2 vriend Twan Peeters online is. Ik stuur hem een berichtje of hij zijn auto al in concoursstaat heeft voor de Gelderland route van de MR2 club. Twan reageert zoals altijd direct op mijn berichtje, dit keer met: gaan jullie ook dan?? Hier klopt iets niet, gaan jullie ook dan? We hebben tijdens de brainstormsessie bij Edje Turbo afgesproken om beiden deel te gaan nemen aan deze mooie tocht waar voorgaande jaren lovende reacties op waren. En nu vraagt Twan gaan jullie ook dan, met daar achteraan, jullie staan niet op de deelnemerslijst.

Wat is hier aan de hand, heb ik me weer eens niet aangemeld en is de inschrijving al gesloten? Snel even met de Master himself contact opgenomen. Ed gaf aan dat de tocht geen probleem was maar dat hij even moest overleggen met het restaurant of er twee personen bij konden. Gelukkig, geen probleem. Zaterdagmiddag de MR2 maar eens eventjes wassen en dan denk ik aan de wasstraat maar hoor dan enkele leden al roepen: krasstraat zal je bedoelen. Dus even met de hand de binnen en buitenkant gedaan.

Zondagochtend om 08.30 vertrokken richting Toyota Lexus Louwman in Arnhem. Na ruim een uur reden we het industrieterrein op en waren positief verrast door de enorme opkomst van MR2 van alle 3 de typen. Gezellig binnenkomen en heel wat handen geschut, vooral omdat we in seizoen 2016 niet vaak aan evenementen hebben deelgenomen omdat deze vaak samenvielen met andere verplichtingen. Een bak koffie met wat lekkers, het begin was al goed.  Onder de indruk was ik ook van het verhaal dat Erik (Versteeg) mij uitgebreid vertelde over de aanschaf van zijn “oude” liefde wat in een voorgaand nummer van het Magazine is geschreven.

Een rondleiding door het gehele Lexus/ Toyota bedrijf volgde en er werd nog een toepspraak door de organisatie gedaan over wat er van ieder verwacht werd en een rijkelijk gevulde Goodiebag uitgedeeld. Klaar om te vertrekken. In kleine groepjes verlieten we de parkeerplaats en begonnen aan het roadbook. Gelukkig was het allemaal niet zo moeilijk te volgen en werd er niet zo vaak verkeerd gereden, waarna iedereen weer snel moest keren. Ieder deed de 180 graden bocht op zijn manier en regelmatig hoorde je piepende banden en rook het naar verbrandrubber. 

Tijdens de tocht van ca. 80 km waren er diverse opdrachten om onderweg foto’s te maken van bezienswaardigheden zoals trollybussen, straaljagers, beelden enz enz. Gelukkig hielp Google ons ook af en toe even, als we iets echt niet gezien hadden. Tijdens een tussenstop op een parkeerplaats bij een heuvelrug kwamen we allemaal weer bij elkaar. Linten hadden een stuk exclusief voor de MR2 club afgezet zodat we bij elkaar konden staan en en er geen schade zou optreden door spattend grind. De lunchpakketten werden aangebroken en tijdens een doorbrekend zonnetje werd er gezellig met elkaar over elkaars auto gesproken. Heel leuk was het om ervaringen uit te wisselen met diverse nieuwe leden en zij hun auto konden laten zien.

Na de pauze werd de tocht verder gevolgd en werden er de diverse foto’s voor de wedstrijd gemaakt. Soms moest er even worden stilgestaan om bij enkele auto’s de koelvloeistof bij te vullen en mooi is het dan ook om te zien dat iedereen elkaar helpen wil. Aan het einde van de rit parkeerden we bij een restaurant alwaar we aan het laatste gedeelte van de dag begonnen.  Er werd gezellig wat gedronken en door Ed en Linda werd een bijzondere “beker” uitgereikt aan Raphaël en Louis voor hun ongekende inzet voor onze club. Helaas kon Louis niet persoonlijk aanwezig zijn. Maar het is goed om even stil te staan bij deze pijlers van Toyota  MR2 Club Nederland. Want wij onderschatten allemaal hoeveel tijd en energie zij in hun hobby steken. 

Daarna werd de groep opgesplitst in een 7 tal kleinere groepjes en begonnen aan de oud Hollandse spelen. Er leuk en gezellig en voor iedereen goed te doen. Van de uitbater van de gelegenheid hoorde ik dat Edje Turbo al 2 weken dagelijks kwam oefen. Helaas had het voor hem weinig effect en kwam in de prijsuitreiking niet voor.  Er werden een drietal prijzen uitgereikt onder de winnaars van de fotowedstrijd/ oud Hollandse spelen. Hierna gingen velen huiswaarts en bleef er nog een gezellige groep over welke deelnamen aan de perfect verzorgde steengrill.

Om 20.30 vertrokken wij weer richting Monster, terugkijkend op een heerlijke dag met prachtige mensen die de de MR2 een warm hart toedragen. Complimenten aan de organisatie van deze dag te weten Linda, Edward en Marcel en iedereen die er verder aan heeft meegewerkt om er een onvergetelijke dag van te maken.

Lucienne en Martin Boonstra
       

Naar alle foto's: LINK>> 


 

Verslag - De Groene Hart Toer Tocht

21 mei 2017

Ik heb een lange route dwars door het Groene Hart van Nederland uitgezet. Het is geheel volgens opzet een echte rijders tocht geworden, met relatief veel kilometers. In het begin waren het er zo'n 120. Maar bij de laatste controle rit viel mijn bijrijder ineens op dat er speciale borden langs de weg stonden. Wat staat daar dan op? Wel, dat er 21 mei in Leiden een marathon is. Ai, dat gaat moeilijkheden geven. Thuis gekomen zie ik met de snel van internet afgehaalde parcours kaart dat deze minimaal op twee plekken mijn route doorkruist. Dat gaat nooit goed. Ik had geen zin om eindeloos om te laten rijden, alleen maar om bij het originele eindpunt te komen. Dus besloten de rit iets in te korten, tot uiteindelijk zo'n 108 km. Dat is ook lang genoeg. En een ander eindpunt volstaat ook wel.

De dag is aangebroken, en het weer zal volgens de voorspellingen mee zitten. We verzamelen bij de McDonalds in Woerden. Vrij snel hadden we 11 van de 12 MR2's bij elkaar. Michaël stuurde een SMS dat hij niet tijdig kon aansluiten en naar het lunchpunt komt. Na een kopje koffie of glaasje chocolademelk en een plaspauze van start dan maar.

Na een paar bochten waren we meteen uit de stad weg en al echt 'buiten'. Mooi hoor, slinger wegjes, en vrij zicht op groene velden en landerijen. Je snapt meteen waarom deze regio het Groene Hart heet.

Schier eindeloze rijen knotwilgen rijden we voorbij die al scheefgezakt tussen de slingerende weg en de waterkant staan. Her en der een melkveebedrijf en ook schitterende vrijstaande huizen, of beter gezegd villa's, die zoals de knotwilgen, soms kilometers achter elkaar langs de weg gelegen zijn. Welgesteld Nederland woont buiten en doet niet aan rijtjeshuizen, lijkt het wel!

Niet veel later ziet het er anders uit. Minder velden en open stukken. We rijden tussen de kwekerijen rondom Boskoop. Grote vlakke velden bedekt met plastic of worteldoek waarop heel veel kleine planten in potten staan. Ze hadden net water gehad van de regeninstallatie. Ook de weg was er nog nat van.

De lunch bij restaurant 't Zwaantje in Bodegraven smaakte iedereen erg goed. We hebben er even lekker de tijd voor genomen. Iedereen had het zonder veel moeite met navigeren kunnen vinden.

In het tweede deel is er bijna net zoals in het eerste deel vrij snel na vertrek een echte 'buiten' beleving. We rijden langs De Meije. Een kronkelend watertje waar de weg kilometers achtereen niet of nauwelijks van afwijkt. Het lijkt wel een bergpas, maar dan 100% vlak. De ene bocht na de andere. Toch geen kans om eens flink de bochten in te hoeken, het is te smal en de dichte begroeiing aan beide zijden beperkt het zicht sterk. En er is verkeer in beide richtingen. Dus ook hier, redelijk gemoedelijk sturen. En dus vol genieten van de fraaie natuur en het onophoudelijk perfecte weer. En af en toe jaloers worden op al die mooie huizen.

En zo komen we in het laatste kwart van de route. Hier worden we gedwarsboomd door een wielerkoers. Heel veel afzettingen en noodgedwongen omleidingen gooiden veel roet in het eten en brachten ons verwarring. De marathon had ik nog aangekondigd gezien, deze koers helaas niet. Bewegwijzering was er niet, wel verkeersregelaars die soms minuten lang het verkeer ophielden. De aanwijzingen van die regelaars volgen hielp weinig, bij gebrek aan opvolging. Je werd alleen van de hoofdweg afgestuurd, en daarna aan je lot over gelaten. Bijna gestrand in een woonwijk rij ik bij het verlaten van een erf voor het eerst schade aan de einddempers van de SW20. Niet nadat ik ook eerst de bodemplaat hoorde schuren over de rand. Een snelle inschatting van de schade even verderop stelde me wel gerust. Alleen de felsrand aan de zijkant heeft krassen. De demper potten hebben niets. De bodemplaat kan wel wat hebben en krijgt snel genoeg een nieuw likje beschermend spul.

Ik was op dat moment laatste en had vier MR2's voor me. Voorop had John zijn Supercharger even aan de kant gezet om vanaf deze derde (?) afwijking van de route iets nieuws op te zoeken op de navi. Dat lukte en dus de laatste paar kilometers in een treintje naar het eindpunt. Tenminste, dat dacht ik. Met een wat langzamere auto voor me (waar kwam die vandaan?), ben ik toch de groep kwijt geraakt. Zelfstandig maar wat later wel de 'finish' bereikt. Alleen Kees en Riet met de rode ZZW30 waren nog in de buurt, maar ze reden door. Maakt niet uit, het was weer lang genoeg. Voordat ik zelf zou vertrekken was ineens Twan er nog. We hadden beide wel het idee dat de rest niet had gewacht maar al weer vertrokken was, en dat leek me heel logisch. Nadat Twan ook huiswaarts is gegaan, heb ik nog even gewacht, maar geen MR2 in zicht.

Eenmaal naar huis had ik toch John nog even aan de telefoon. Hij had me toch nog zien staan, maar ik was net weg toen hij en de andere drie MR2's het eindpunt bereikte. Dus telefonisch afscheid genomen en dan ook huiswaarts voor de laatsten.

Al met al een zeer geslaagde ¾ van de tour. De wielerkoers in het laatste kwart is helaas een spelbreker gebleken. Graag had ik toch de groep verzameld gezien om even kort na te praten en 'fatsoenlijk' afscheid te nemen. Ik hoop dat de goede herinneringen aan de eerste ¾ de mindere ervaring van het laatste ¼ snel zullen verdringen 

Om af te sluiten, een bedankje aan alle deelnemers en de twee nieuwe leden in het bijzonder. Wie weet doen we 'm over een paar jaar nog een keer!

Groet, Erik Versteeg


 

Verslag - Welkomstklets Regio Zuid 2017

Na vanmorgen (5 maart 2017) eerst een stukje gewandeld te hebben. Maken we ons klaar om naar de welkomst meeting in Uden te gaan. 

We werden vriendelijk ontvangen door onze gastheer en zijn vrouw. Met een lekkere bak koffie en een koek. Lekker gekletst en bijgepraat. Na het bekijken van de verschillende MR2's (ZZW in de meerderheid) zie je toch veel diversiteit in velgen en uitlaat keuzes. Altijd leuk om ideetjes op te doen.


foto: Edward te Wierik

Raphaël zou foto's gaan maken van rijdende mr2 maar door het lange kletsen werd dat steeds later. Dus begon het langzaam te regen. Dus de eerste moest op de foto. Een mooie aw11. Ed turbo achter het stuur van een non turbo en de voorzitter nam plaats naast Ed om de foto's te maken. Na een  tijdje kwamen ze terug om de volgende fotosessie te doen. En dat gebeurde zo een paar keer. Ben benieuwd voor in het clubblad. Ook was het leuk dat er een Belgische clublid was. Daar ook een leuk gesprek mee gehad over de precats en wat je daar eventueel aan kon doen. Daar ging hij dus over nadenken ben benieuwd.


foto: Edward te Wierik

Dus werd het langzaam aan tijd om naar huis te gaan. Na het nodige handen schudden richting huis. Lekker een stukje binnendoor gereden. Iedereen bedankt voor de gezellige dag. En tot volgende keer.

Ruud

 

Link naar alle foto's: LINK>>

 


 

Verslag - Welkomstklets Regio Oost 2017

Welkomstklets Regio Oost in Nijmegen,
26 Maart 2017 

Voor het 2e jaar op een rij organiseren wij vanuit ons huis in Nijmegen deze welkomstklets. Net als vorig jaar is het een verrassing wat deze dag gaat brengen aan nieuwe leden en clubleden uit de regio welke even aan komen voor een lekker bakkie koffie of thee. Vooraf is er op Facebook goed aan promotie gedaan. Kijken of dit ook dit jaar helpt. 


foto: Edward te Wierik

Ook dit jaar is het voorjaarsweer ons goed gezind, ondanks dat het in de ochtend nog fris en bewolkt is. We hebben daarom dit jaar onze huiskamer ingericht om de leden en hopelijk nieuwe leden warm te ontvangen. Rond half elf zijn de eerste eigen leden al aanwezig. Het woord regiomeeting kan vanaf nu definitief worden los gelaten, gezien het feit dat vanuit werkelijk alle windstreken van Nederland clubleden even op de welkomstklets komen: Groningen, Notter, Volkel, zuid Limburg, Arnhem, Zeist geweldig dat jullie er zijn. 

De koffie vloeit rijkelijk, de koeken en paaseitjes zijn in trek en de eerste club dvd wordt aangezet… wat gaat de tijd toch snel met het zien van die oude beelden. Rond de middag wordt het drukker en drukker en melden zich ook de eerste niet-leden. De zon schijnt inmiddels volop en iedereen is buiten aan de klets met elkaar. 


foto: Edward te Wierik

Na een tijdje vertrekken er weer leden, en voor je het weet komen er weer andere emmers aan gereden. Rond de middag gaan de eerste Radler 0,0% biertjes rond en is het een leuk samen zijn. Rond 4 uur vertrekken de laatste mensen en kunnen we de balans opmaken van deze vruchtbare dag.
- 4 nieuwe MR2 eigenaren hebben zich vandaag ingeschreven, allemaal SW20 rijders.
- Er zijn in totaal 14 MR2 geweest vandaag, 10 waren er al clublid en kwamen gezellig op de koffie, en  4 clubleden (auto’s) zijn er dus bijgekomen.
- Er is geen AW11 vandaag geweest, de enige die er was stond op het clubspandoek.
- Er zijn 12 extra gasten geweest vandaag die geen MR2 bezitten maar nieuwsgierig waren naar de meeting of gewoon zin hadden in een bak Nijmeegse koffie en gezelligheid!


foto: Edward te Wierik

Iedereen bedankt voor deze leuke dag, welke t.o.v vorig jaar weer voor de volle 100% geslaagd is geweest.


Groeten Edward en Linda en tot ziens op de Gelderlandrit op Zondag 23 april in Arnhem.

 

Naar alle foto's: LINK>>

 

 


 

 

Verslag - IJskarten 19 februari 2017

Zondagochtend 19 februari, de eerste echte MR2 meeting van het jaar staat op het programma. We gaan vandaag ijskarten in Rucphen. Aangezien de MR2 nog in de schorsing staat hebben we afgesproken met Marcel Schoel op te halen in Arnhem en gezamenlijk met onze Suzuki “Swiffer” naar Rucphen af te dalen. Zo gezegd zo gedaan. En om half negen staan we bij Marcel voor de deur en rijden we aan. Om na een kleine 1,5 uur aan te komen op de meeting. Net voordat we er zijn rijden we een groene spoilerloze originele fraaie MR2 SW20 van Edwin voorbij op de snelweg die niet harder dan 100 km/uur lijkt te kunnen gaan. Waarschijnlijk komt dit omdat er geen spoiler opzit...  We rijden om kwart voor tien de parkeerplaats op en zien dat de eerste leden er al zijn. Sommige met hun 2e auto en ook een aantal gewoon met de MR2 die het hele jaar door rijden. We gaan naar binnen en betalen bij de voorzitter het verschuldigde bedrag voor vandaag. Dan begeven we ons naar het gedeelte waar het ijskarten gaat plaatsvinden. We komen de skihut-achtige bar binnen en starten met een consumptie en praten wat bij met elkaar. Ook komen er warme mini- saucijzenbroodjes op tafel  die gretig aftrek vinden bij ons. 

Om half elf gaat het dan echt starten, we worden verzocht om een kleine miniruimte in te gaan waar we een instructiefilm zien van wat ons allemaal te wachten staat vandaag. Hierna worden we verzocht om de overall, helm, handschoenen te gaan passen zodat we ons naar het startveld kunnen gaan begeven. Nadat iedereen de spullen aan heeft en een laatste plaspauze heeft gehad, (het is immers -3 op de ijsbaan) gaan we van start en krijgen we te horen wie in welke kart kan gaan plaatsnemen. Ik start achter Lizzy, de dochter van Twan. Nadat zij groen licht krijgt staat ze direct met spinnende wielen stil in de diepe groeven in de eerste bocht. De baan-marshall dient te helpen met duwen. Hierna kan ik de baan op en wat opvalt is dat bij veel gas direct de kart alle kanten op gaat op het gladde ijs. Na wat horten en stoten krijg ik meer en meer grip en kan het feest beginnen. Wat een lol is dit, glijden, remmen, gas geven. Een 360 graden rondje draaien en je mede MR2 rijders op je af zien komen…het kan hier allemaal op het ijs. Na wat botsen, glijden en soms ook echt driften worden we verzocht om de pits in te rijden. We zetten de elektrische kart uit en begeven ons naar het warme ontspangedeelte aan de skihut-bar. De helmen gaan af en wat een lol heeft iedereen. Dit is supergaaf om te doen en ondanks dat slechts Hans en William dit hier al eens gedaan hebben en William zijn eigen helm en handschoenen bij zich heeft is de competitie er niet minder om. De uitslag komt binnen en jawel William heeft de snelste tijd neer gezet. We mogen nog even tien minuten bijkomen waarna we gaan beginnen aan onze heat. Ondertussen krijgen we op het grote bord uitleg van de instructeur over de manier hoe we onze tijd kunnen gaan verbeteren.

Hier gas, daar remmen, daar driften, etc. we zuigen het allemaal op en gaan de kou in om opnieuw plaatst te nemen in de kart. We rijden opnieuw weg en de strijd is gestart…. Al snel merk ik dat deze kart die ik nu heb wat meer vermogen heeft en ik dus erg moet opletten… Uit mijn ooghoeken zie ik de eerste gestrande karts al staan in de bocht, duik er omheen, ga op het gas.. En ja hoor daar ga ik.. Rondje draaien en de boarding in. Net wanneer ik weg wil rijden zie ik dat Lizzy de bocht op komt zetten en mij vol in de zijkant ramt! Gelukkig zit er ook een achteruit op deze karts en kan ik daarna snel mijn weg..eh…ijsbaan vervolgen. Onderweg kom ik nog Twan en Raphael tegen welke druk driftend hun ijsweg proberen te vinden om een snellere tijd neer te zetten dan de rest. Hoe Twan dat doet door steeds rondjes te draaien in een bocht weet niemand, maar hij kijkt er vanuit zijn helm heel serieus bij dus zal het vast wel nut hebben.  Voordat ik mijn draai te pakken heb en er goed voor ga zitten om mijn tijd te verbeteren moeten we terug de pitstraat in en is het alweer voorbij. We kleden ons allemaal om en wachten op wat komen gaat. De prijsuitreiking gaat beginnen. Men begint bij de troostprijs van de dag dat is plek dertien waar Twan geëindigd is. Het vele rondjes draaien en driftig recht op een ander af glijden heeft dus weinig nut gehad voor een snelle tijd blijkt nu… Maar wat hebben we op het ijs en aan de bar gelachen met elkaar, daar kan geen prijs tegen op zeg maar.. En aangezien ik zelf en vele anderen tot de grijze muizen middenmoot behoorde (plek twaalf tm vier) en dus om des keizers baard hebben mee gegleden laten we het hierbij. En we gaan door naar de podium plaatsen.

Op plek drie is Hans geëindigd, wat me niets verbaasd immers rijdt hij een AW11 en is dus gewend om lekker te hangen in de bochten. Op plek twee is geëindigd Jonas de zoon van Jurgen welke als nieuw gezicht op de meetings van onze club gelijk liet zien hoe het wel moet. En op de eerste plaats is geëindigd niemand minder dan onze Belgische vriend Paul! En ook hij weet met zijn ZZW30 natuurlijk hoe je in de bochten moet hangen. De medailles worden opgespeld, het Belgische volkslied wordt twee keer gespeeld voor Paul en Jonas, en het Zeelandse volkslied voor Hans. Hierna wordt er nog wat gedronken en wat gegeten met elkaar. Het is immer lunch tijd. Marcel hoeft niet te rijden dus die pakt een lekker koude Jagermeister voor zichzelf.

Iedereen heeft een leuke dag gehad en er wordt zelfs geroepen om hier jaarlijks terug te keren als club. We hebben immers veel lol gehad samen. De SW20 rijders stelden helaas teleur vandaag en willen graag een revanche, dus wie weet tot een volgende keer…

 

Groet Edje Turbo