Verslag - MR2 Euro Meeting 2018

Vrijdag 14 september begon de MR2 Euro Meeting 2018 voor de één wat eerder dan de ander. Zo konden wij rond drie uur 's middags spullen gaan inpakken en rustig aanrijden, terwijl de Deense deelnemers bijna tien uur eerder al de motor hadden gestart. Tegen zessen waren de meesten dan toch op de plaats van bestemming, City-hotel Meckenheim, aangekomen. Op het terras werd nog een lekker drankje gedronken terwijl her en der nog wat problemen met de navigatie opgelost werden, zodat iedereen de dag erop een blauw lijntje had om te volgen. Toen ook de Denen waren gearriveerd konden we een hapje gaan eten. Er stond een lekker buffet op ons te wachten waar voor iedereen wel wat te vinden was. ’s Avonds werd nog een drankje gedaan aan de bar en kwam Edward naar beneden met een paar kilo drop. In eerste instantie om de Denen een plezier te doen, maar gelukkig was er genoeg, want er waren er meer blij mee. Bij het drankje werd besloten de pooltafel van het hotel ook eens uit te testen. Het bleek poolen met handicaps. Niet alleen was de tafel niet heel strategisch geplaatst ook kwamen we er tijdens het eerste potje achter dat de ballen wel heel vaak aan een kant van de tafel belandden en soms ook haast onmogelijke bochten maakten. Dat tweede besloten we halverwege toch maar zo goed mogelijk op te lossen, waardoor er, zonder door de glazen wijnkast heen te stoten, flink wat potjes gespeeld zijn. Naast de pooltafel was ook een dartbord ontdekt door een aantal leden en heeft iedereen zich met een drankje, dropje en spelletje goed vermaakt.


Foto: Edward te Wierik

De volgende ochtend kleurde de ontbijtzaal blauw met geel dankzij de shirts van het weekend. Ook het ontbijt was erg goed verzorgd, waardoor we met genoeg energie weer in de auto konden stappen. Een mooie route door de omgeving bracht ons naar de Toyota collectie in Keulen. In een grote hal stonden daar ruim 60 Toyota’s, met bouwjaren variërend van 1970 tot 2014, waar iedereen naar hartenlust in of aan kon zitten. In eerste instantie ging toch veel aandacht uit naar de AW11 uit 1986, maar ook bij veel andere auto’s werden volop herinneringen opgehaald. Een medewerker van het museum, Alex, gaf vervolgens nog een kleine rondleiding. Hierbij bleek dat de pronkstukken van de collectie, twee 2000 GT MF10’s, helaas beiden ontbraken. Wel kregen we van Alex een uitleg over hoe Toyota zich geïnternationaliseerd heeft via de Landcruiser. Met nieuwe kennis en oude herinneringen begonnen we vervolgens aan de terugweg naar het hotel.


Foto: Edward te Wierik

Ook voor de terugweg was een mooie route gemaakt met onderweg mooie uitzichten, gezellige dorpjes en oude burchten. Al bleek in sommige dorpjes alleen de McDonald’s open op zaterdagmiddag, in andere werden de terrassen goed benut terwijl er werd genoten van het uitzicht en de zon. Uiteindelijk vond iedereen zijn weg weer terug naar het hotel en na wat puzzelen met het parkeren kon weer aangeschoven worden voor het diner. Zowel de pooltafel als het dartbord werden na het diner wederom goed benut, al was het bij die eerste op een andere manier dan de avond ervoor. In plaats van ballen lagen over de pooltafel oude tijdschriften en tijdschriftartikelen verspreid met daartussen uiteraard ons eigen magazine en fotoalbums. Dezen gaven een leuke terugblik in het verleden van de club en de eerste jaren van de MR2’s. Voor sommigen liep de avond zelfs nog haast door tot in de vroege ochtenduren.

Zo stond zondagochtend iedereen klaar om te gaan, wachtend op het openingspraatje van Raphaël, maar waar was die eigenlijk? … Slapend, in bed, zo bleek. Vijf minuten later stond die echter ook beneden, al was het met wat kleine oogjes, en konden we rustig aan vertrekken. Er stond ons een route door de heuvels met lekker veel haarspeldbochten te wachten, om uiteindelijk uit te komen bij de Nürburgring Nordschleife. De enkeling die nog overwoog het circuit op te gaan met zijn MR2 werd hier snel op andere gedachten gebracht door de rijstijl van menig bezoeker van de ring. De Nürburgring markeerde het einde van een zeer geslaagd weekend. De reis naar huis kon echter niet beginnen zonder eerst de waaghalzen, coureurs en idioten die zich wel op het circuit hadden gewaagd te bewonderen.

Dank aan de organisatie voor het uitzetten (en narijden) van de mooie routes en het regelen van alles. We hebben genoten! 

Annick en Willem

Naar alle foto's: LINK>>


 

Verslag - Deense MR2 Meeting 2018 #2

Terugkijkend op een prachtig weekend  in Denemarken schrijf ik dit verhaal. Ons vertrek naar de eindbestemming stond een dagje eerder gepland, op donderdag ochtend.  Helaas begon voor ons de rit bij Carglass, onderweg naar huis hadden we een ster gekregen woensdagavond en die moest natuurlijk gemaakt worden.

In Osnabrück aangekomen eerst gekeken of we een rondleiding konden krijgen in het museum van de Volkswagen fabriek collectie, helaas was dit alleen mogelijk op afspraak. Daarna gegeten in het centrum van Osnabrück en vroeg het bed ingedoken. De wekker zou tenslotte om 4:00 uur gaan.

Vrijdagochtend vroeg de auto ingeladen en naar het verzamelpunt gegaan bij de benzinepomp. Na een bakje koffie, broodje en een volle tank was het tijd om te vertrekken: 5:10 uur. Met een mooie snelheid, rond de 150 kilometer per uur, lekker door kunnen rijden. Gestopt na Hamburg voor een bak koffie en weer doorgereden. Bij de grens hadden we allemaal geluk, iedereen mocht doorrijden en hoefde niet te stoppen voor de controle. Vanaf daar zijn we doorgereden naar Kolding. Hier een parkeergarage opgezocht en erna richting de winkelstraat gegaan voor een restaurant. Helaas regende het dus moesten we wel doorlopen.


foto: Edward te Wierik

Na het eten doorgereden naar de eindbestemming, de hostel in Svendborg. Hier waren we de eerste en konden een mooi parkeerplekje uitkiezen. Na het inchecken en auto's uitrijden kwamen de eerste Denen al aanrijden. Iedereen de hand schudden was het tijd om binnen bij te praten. Nadat iedereen was gearriveerd was het tijd voor het avond eten. Een prachtig buffet was er opgezet. Vlees, groente, aardappeltjes en salade. Voor iedereen was er keus. Na het eten was het tijd voor de gezellige avond. Onder het genot van een drankje, chips en dropjes was het tijd om naar oude films te kijken van de club. Het was een erg gezellige eerste dag en tijd om naar bed te gaan.

De dag erna was het vroeg eruit om te ontbijten om 8:00 uur. Om 10:00 uur begonnen we met het starten van de motoren om naar de eerste activiteit te gaan. Na een tour van een uur kamen we aan bij de eerste activiteit. De activiteit stond in het teken van teambuilding. Speerwerpen, boogschieten en pijltjes schieten. Daarna hadden we een eigen gemaakte lunch bij de bierbrouwerij om de hoek. Hier mocht iedereen één gratis biertje uitkiezen om te proeven of om mee te nemen. Na de lunch was het tijd om naar de tweede activiteit te gaan. Het leek op minigolf bij een camping. Ineens werd er gebaard dat we ons om moesten draaien en naar een andere parkeerplaats moeten. Wat bleek, de hele parkeerplaats stond vol en de activiteit kon niet doorgaan. Het was tijd om naar het naastgelegen dorp te gaan, daar koffie te drinken en erna terug te gaan naar het hostel.

Aangekomen bij de hostel moesten we de auto's beoordelen op verschillende punten zodat er uitgekozen kon worden wat de mooiste auto's zouden worden van de meeting. Na het beoordelen was het tijd voor het avond eten. Deze avond weer net zo lekker en uitgebreid als de avond ervoor. Na het eten was het tijd voor de gezellige avond met een veiling. Prachtige dingen werden er geveild voor leuke prijzen. Na de veiling ging iedereen nog wat drinken en was het tijd om richting bed te gaan. 


foto: Edward te Wierik

De dag erna om 8:00 uur zaten we aan het ontbijt. Na het ontbijt begon iedereen met het inruimen van de auto's en was het tijd om uit te checken . We reden richting de Toyota dealer in Odense voor een grote Toyota  meeting. Hier werden er weer mooie Toyota's uitgekozen voor andere bekers. Na rond gelopen te hebben en bij alle auto's gekeken te hebben, was het tijd voor de prijsuitreiking. Mooie bekers stonden er op de tafel.

Na de uitreiking was het tijd om richting huis te vertrokken, met nog acht en en half uur te rijden zou het een late avond worden.

Amber en John

 

Naar alle foto's: LINK>>


 

Verslag - Welkomstklets regio Oost

Zondag 19 augustus 2018. Mijn derde MR2 Welkomstklets-meeting op rij. En voor de verandering eens bij de oosterburen. Raphaël had contact gelegd met Frank van SchmidtSport Automobile GmbH in Dorsten, Duitsland. En gevraagd of het hem leuk leek om eens wat mensen van de Nederlandse Toyota MR2 Club op bezoek te hebben. Niet toevallig uiteraard. Frank heeft een garagebedrijf en richt zich voornamelijk op de MR2 van 1e en 2e generatie. Van horen zeggen doet hij alles zelf, in zijn eentje dus. Da's  bewonderenswaardig.

Ik had met Jaap al een deal gesloten om met hem mee te rijden. Vorige keer was hij met mij mee, nu dus de rollen opgedraaid. Rond half 12 vertrokken we vanuit het midden des lands. Exact 150 kilometer volgens de navigatie, een mooi stukje tuffen dus.De rit gaat geheel volgens plan. Met nog 20 kilometer te gaan zijn we even bij een pomp gestopt, om het dak open te zetten. En wie treffen we daar? Edje Turbo, die zijn SW20 eens verwent met 102 octaan. Het laatste stukje rijden we gezamenlijk.


Foto: Edward te Wierik

Als we arriveren zie ik al bekende gezichten, en de deur van het bedrijfspand is al uitnodigend open. We schudden Frank de hand en hangen ons spandoek op aan de schutting en een bord aan de rand van de weg. Vanaf die weg heb je zicht op een klein parkeerterrein. De aanblik stemde me een beetje somber. Vijf AW11-jes op een rij, die langzaam staan te vergaan. Zelfs zonder beter te kijken weet ik al dat het donor auto's zijn. Maar als ze zo staan, in weer en wind, wat haal je er dan nog af dat bruikbaar is? Tip: 4 stuks AW11 druppelvelgen! Ik heb daaraan geen grote schade kunnen ontdekken en met een nieuwe laklaag lijken ze mij weer helemaal top. Dan terug bij het bedrijf. Een blik naar binnen geeft je vrij uitzicht op drie dikke konten. Nee, niks sexistisch hoor, en wel bijzonder. Zomaar even drie SW20 TRD Widebodies. Twee replica's van klanten, eentje van Frank zelf. En da's een originele, nummer 5, en heeft slechts rond de 18.000 km op de klok. Er is veel te koop bij hem, maar die dus niet.

Gaandeweg komen er meer en meer MR2's bij. Veel Nederlandse clubleden.  Ik heb niet geteld, sorry. Maar ook aardig wat Duitse MR2 liefhebbers. Vast en zeker klanten van Frank. Gezien de binnen opgestelde turbo blokken, is revisie en/of ombouw een belangrijke klus voor hem. Achterin op de rand van een vliering staan heel veel stoelen opgesteld. En daaronder een aanzienlijke rij stuurwielen. Ja, aan onderdelen geen gebrek. Wel gebrek aan koffie, want dat heeft ie nou net niet! Jammer. Uiteindelijk zijn we met vijf man even gaan lopen (ja, echt) naar de dichtstbijzijnde bistro. Strammer Max ging er in als koek, net zo als de zeer goede dubbele, dubbele espresso. Ondertussen was er iemand even een stukje gaan rijden met een SW20 turbo, samen met een geïnteresseerde bijrijder. Eenmaal terug hoorde ik die zeggen dat het echt hard ging. Ik had al een opmerking klaar, zoiets van 'dat valt wel mee, je bent meer dan een uur weggeweest'. Maar ik heb het maar voor me gehouden.


Foto: Edward te Wierik

De rest van de middag hebben we nog meer rondgekeken en wat gekletst over….tja, MR2 dingen natuurlijk. Tegen vieren leek het mij een goed plan om huiswaarts te gaan. Jaap was nog herstellende van een kijkoperatie aan zijn rechter enkel, en wilde niet overbelasten. Ik kreeg de sleutel van zijn ZZW30. Een primeur voor mij, want geloof het of niet, maar ik heb alleen in de AW11 en SW20 gereden. De ZZW30 kende ik alleen van de passagiersstoel. Die ervaring van achter het stuur deel ik wellicht een volgende keer. Het was een geslaagde dag, met een aanzienlijke opkomst. Leuk om Frank te ontmoeten en zijn bedrijf te zien. Wie weet haal ik er nog eens wat.

Erik

Naar alle foto's: LINK>>


 

 

 

Verslag - Welkomstklets regio West-Noord

Onze evenementenman Twan had al bij Van der Valk Oostzaan-Amsterdam een reservering gemaakt voor ongeveer vijf personen. Bij de receptie had ik even vergeten te melden dat het om een bijeenkomst zou gaan, en dat de reservering niet voor een kamer was. Grappige verwarring, maar we waren er snel uit. Door naar het restaurant gedeelte, waar ik maar aangegeven heb dat een plekje op het terras het beste leek. Eenmaal buiten post gevat, met een frisse bitter lemon voor mijn neus, zag ik Twan al aankomen. Hij zette zijn ZZW30 naast mijn MR2. Dit keer niet de supercharger, maar 'gewoon' de SW20. Terwijl het eerste drankje genuttigd werd, bedachten we waar we spandoek moesten ophangen. Bij de trap van de hoofdingang is alles heel strak afgewerkt, nergens een bevestigingspunt te vinden. Dan maar vooraan, bij het hek en dus de inrit van het terrein. De harde wind maakte het er niet eenvoudiger op, de elastieken moesten tot het uiterste gerekt worden om het doek goed zichtbaar te houden. Mooi, dat hangt. Terug naar het terras. Een steeds groter wordend gezelschap was steeds meer tafels en stoelen aan het verschuiven en verzamelen, en ik moest nog even duidelijk maken dat ik ook nog andere mensen aan onze tafel kon verwachten. Dus dat de stoelen maar moesten blijven staan. Dat bleek helaas niet echt nodig. Geen aanmeldingen, en tot zeker een uur na 'aanvang' bleven Twan en ik samen. Ondertussen hebben we een prima uitsmijter verslonden. Net toen we dachten dat het allemaal tevergeefs zou zijn, kwamen er twee mannen langs. Een vader en zoon team. Ze hadden ons echt opgezocht, en ik heb ze uitgenodigd om plaats te nemen. Hij blijkt al langer tot tevredenheid een Avensis te rijden, en staat op het punt er een cabrio erbij te nemen. En gezien de Toyota betrouwbaarheid, is de MR2 van de derde generatie een optie. Naast de MX5. Hij wilde even kennismaken en had al geruchten gehoord over het olieverbruik van de motoren. Maar vooral wilde hij weten of hij met zijn lengte van 1 meter 92 er een beetje in zou passen. Zijn zoon, nog net geen 18, zou zelfs tegen de twee meter lang kunnen worden. Oh, en de bagageruimte, dat is ook nog iets.

Ik heb Twan maar gevraagd om de heren mee te nemen naar zijn auto, dat is duidelijker dan er alleen maar over vertellen. Ongeveer drie kwartier later kwam Twan alleen terug. Of we nu iemand enthousiast hebben gemaakt? Ik hoop het. Tegen vier uur hebben we de zitting opgeheven. Afrekenen, spandoek oprollen en huiswaarts. Geen overweldigende belangstelling dit keer. Maar het fraaie en niet al te warme weer maakte er, samen met even een lekker stukkie rijden, toch een geslaagde dag van.

O, en als je nu denkt dat je de foto's wil zien… ik heb ze niet gemaakt hoor. En Twan volgens mij ook niet. Het is niet erg, de blauwe SW20 van Erik en een grijze ZZW30 van Twan. Niet heel spectaculair toch?

Tot een volgende meeting! Erik


 

 

Verslag - Welkomstklets regio Zuid

Zondag 5 augustus 2018 was het een hele mooie dag om af te reizen naar de Welkomklets regio Zuid in Stein-Urmond. Wie kent het niet? Waar we te gast zijn bij het Van der Valk hotel. De navigatie geeft aan dat het ongeveer 120 kilometer rijden is naar het mooie Limburg. Twan kwam met het voorstel om elkaar na Roermond bij het tankstation te ontmoeten. Rond de klok van half elf rij ik weg nadat ik de MR2 vol getankt heb met 102 octaan benzine bij Firestone in Beuningen. Tja de turbo moet je in de vakantie soms ook even verwennen met het beste wat er te koop is. Loopt de MR2 op BP 98 octaan al goed op 102 loopt hij nog beter. Immers mijn ECU en gen III turbo motor is origineel in Japan afgeregeld op 100 octaan benzine. Dus begrijpt iedereen dat 95 benzine niet voldoende is voor mij en de motor. Met een rustig tempo tuf ik over de A73 richting Limburg met alle ramen open want tja.. geen airco ingebouwd hè. Onderweg veel vakantieverkeer met caravans, altijd weer een beetje spannend vind ik want vaak rijden daar mensen in die soms maar een keer in het jaar met de sleurhut op pad gaan. Na een klein uurtje kom ik aan bij het tankstation en schud Twan de hand. We besluiten om direct door te rijden naar het Van der Valk hotel. Rond de klok van 12 uur komen we aan en zoeken een mooi plekje uit waar meer MR2 leden naast elkaar kunnen gaan staan. We hangen het spandoek zo goed als het kan op zonder dat het Van der Valk medewerkers stoort en gaan naar onze gereserveerde plek. We zitten lekker buiten op het terras eerste verdieping in de schaduw. 

Vrijwel direct komen daar de eerste MR2 club leden aangereden. Handen worden geschud koffie en lunch wordt besteld en meteen is het weer ouderwets gezellig. 

Speciale algemene ledenvergadering AVG-artikel ter behoeve van het  huishoudelijk reglement
Voordat de lunch geserveerd wordt vraag ik de aanwezige clubleden of het concept protocol van de AVG wet zoals aan de leden gepresenteerd is, aan het huishoudelijk reglement toegevoegd kan worden. Er waren tijdens de gestelde termijn ook geen op- en of aanmerkingen binnengekomen bij het bestuur. Alle aanwezige clubleden stemmen unaniem voor akkoord. Jullie voegt daarom het AVG artikel toe aan het  huishoudelijk reglement en is het per direct van kracht. 


Foto: Edward te Wierik

De uitstekende bediening van het hotel serveert de lunch uit en de inwendige mens wordt vervuld. Ook vandaag ontmoeten we leden die voor het eerst een clubmeeting meemaken en net lid zijn geworden dit jaar (Tim met zijn gele SW20 en Nick met zijn zwarte ZZW30). We besluiten om na de lunch de auto’s te gaan bekijken. Ondertussen komen de clubbescheiden ook op tafel zoals de magazines en wat clubspullen want er zijn ook potentiële nieuwe MR2 liefhebbers gearriveerd om kennis te maken met onze club. Inmiddels mogen we Huub en Diana officieel verwelkomen want ze zijn ter plekke lid geworden na de lunch. Zij rijden hun zwarte ZZW30 met body-kit. (Dat Huub ook nog een Porsche Boxter bezit maar de MR2 toch leuker en scherper vindt rijden en sturen is een mooi compliment voor Toyota). Ook verkopen we gelijk twee kentekenplaathouders en viermaal een clubpet aan onze nieuwe leden en andere leden die aanwezig zijn. Tijdens de lunch ontdekken we dat Jaap (ons redactielid van het fraaie magazine) de beste wespen verdelger moet zijn, want hij pakt ze net zo makkelijk met zijn handen uit de lucht en vernietigt ze, zoals hij zijn ZZW30 messcherp door de bochten stuurt. Kwestie van levens ervaring zullen we maar zeggen.

Uiteraard wordt er ook uitgebreid bij de MR2 gekeken en volgen de eerste ZZW30 tips van onder andere Jaap en Elwin voor de nieuwe leden en hun MR2. Ook horen we aan tafel dat er een leuk nieuw project in gang is gezet die bijzonder is in onze club. Ik kijk er wel naar uit en hoop dat dit een mooi project verslag wordt voor het magazine. Meer verklap ik niet dat mag de eigenaar zelf doen als het zover is. 

Op een warme dag als deze is het ook leuk om soms een grapje uit te halen bij een clublid, zoals sommige weten is onze Erik Versteeg (redactie magazine en bestuurslid) heel erg zuinig op zijn spullen en helemaal op zijn fraaie AW11 Supercharger. We zitten natuurlijk in Nederland al een tijdje in prachtig warm tot heet weer zonder een druppel regen. Dat is dan ook de reden dat de AW11 Supercharger  van Erik vrij buiten kan en mag spelen, en zo ook vandaag aanwezig is op de meeting. Terwijl we aan de koffie zitten kijk ik onschuldig op mijn telefoon “Buienrader” en kijk Twan die naast mij zit met een knipoog aan. Twan heeft mij al door, ik zeg aan tafel dat er een plaatselijk zeer rood noodweer zo over gaat komen daar waar we zitten. Klein maar heftig met regen en hagel. Onze Erik staakt het gesprek waar hij in zat, hapt even naar adem, trekt wit weg met grote ogen, en heeft zoals het een goed huisvader hoort een plan B voorhanden en roept dat hij zijn auto in grote goederenontvangst van hotel wel gaat opbergen dan snel. Twan en ik lachen en Erik weet al dat het natuurlijk niet waar kan zijn. Immers geeft hij aan dat een en ander vanmorgen nog uitvoering is gecontroleerd voordat de AW11 van stal is gehaald. Erik krijgt weer wat kleur, besteld nog een dubbele espresso en kan weer ontspannen verder kletsen. 


Foto: Edward te Wierik

Rond vier uur nemen we allemaal afscheid van elkaar en vertrekken we weer huiswaarts. De zon is inmiddels nog steeds volop aanwezig en brandt op de huid. Ramen open dakje los. Erik lacht nu naar mij, want zijn AW11 heeft wel airco. Samen met Twan begin ik aan de terugreis. Ik tank de MR2 weer af met 102 octaan in Beuningen en zie dat met mijn rijstijl 1 op 11 kilometer heb gehaald. We kunnen terugkijken op weer een leuke, gezellige en vruchtbare welkomklets.

Op naar de volgende meetings.

Groet Edward te Wierik.

Naar alle foto's: 


 

 

balk.png