Verslag - Welkomstklets regio West-Noord

Onze evenementenman Twan had al bij Van der Valk Oostzaan-Amsterdam een reservering gemaakt voor ongeveer vijf personen. Bij de receptie had ik even vergeten te melden dat het om een bijeenkomst zou gaan, en dat de reservering niet voor een kamer was. Grappige verwarring, maar we waren er snel uit. Door naar het restaurant gedeelte, waar ik maar aangegeven heb dat een plekje op het terras het beste leek. Eenmaal buiten post gevat, met een frisse bitter lemon voor mijn neus, zag ik Twan al aankomen. Hij zette zijn ZZW30 naast mijn MR2. Dit keer niet de supercharger, maar 'gewoon' de SW20. Terwijl het eerste drankje genuttigd werd, bedachten we waar we spandoek moesten ophangen. Bij de trap van de hoofdingang is alles heel strak afgewerkt, nergens een bevestigingspunt te vinden. Dan maar vooraan, bij het hek en dus de inrit van het terrein. De harde wind maakte het er niet eenvoudiger op, de elastieken moesten tot het uiterste gerekt worden om het doek goed zichtbaar te houden. Mooi, dat hangt. Terug naar het terras. Een steeds groter wordend gezelschap was steeds meer tafels en stoelen aan het verschuiven en verzamelen, en ik moest nog even duidelijk maken dat ik ook nog andere mensen aan onze tafel kon verwachten. Dus dat de stoelen maar moesten blijven staan. Dat bleek helaas niet echt nodig. Geen aanmeldingen, en tot zeker een uur na 'aanvang' bleven Twan en ik samen. Ondertussen hebben we een prima uitsmijter verslonden. Net toen we dachten dat het allemaal tevergeefs zou zijn, kwamen er twee mannen langs. Een vader en zoon team. Ze hadden ons echt opgezocht, en ik heb ze uitgenodigd om plaats te nemen. Hij blijkt al langer tot tevredenheid een Avensis te rijden, en staat op het punt er een cabrio erbij te nemen. En gezien de Toyota betrouwbaarheid, is de MR2 van de derde generatie een optie. Naast de MX5. Hij wilde even kennismaken en had al geruchten gehoord over het olieverbruik van de motoren. Maar vooral wilde hij weten of hij met zijn lengte van 1 meter 92 er een beetje in zou passen. Zijn zoon, nog net geen 18, zou zelfs tegen de twee meter lang kunnen worden. Oh, en de bagageruimte, dat is ook nog iets.

Ik heb Twan maar gevraagd om de heren mee te nemen naar zijn auto, dat is duidelijker dan er alleen maar over vertellen. Ongeveer drie kwartier later kwam Twan alleen terug. Of we nu iemand enthousiast hebben gemaakt? Ik hoop het. Tegen vier uur hebben we de zitting opgeheven. Afrekenen, spandoek oprollen en huiswaarts. Geen overweldigende belangstelling dit keer. Maar het fraaie en niet al te warme weer maakte er, samen met even een lekker stukkie rijden, toch een geslaagde dag van.

O, en als je nu denkt dat je de foto's wil zien… ik heb ze niet gemaakt hoor. En Twan volgens mij ook niet. Het is niet erg, de blauwe SW20 van Erik en een grijze ZZW30 van Twan. Niet heel spectaculair toch?

Tot een volgende meeting! Erik


 

 

balk.png