Verslag - IJskarten 19 februari 2017

Zondagochtend 19 februari, de eerste echte MR2 meeting van het jaar staat op het programma. We gaan vandaag ijskarten in Rucphen. Aangezien de MR2 nog in de schorsing staat hebben we afgesproken met Marcel Schoel op te halen in Arnhem en gezamenlijk met onze Suzuki “Swiffer” naar Rucphen af te dalen. Zo gezegd zo gedaan. En om half negen staan we bij Marcel voor de deur en rijden we aan. Om na een kleine 1,5 uur aan te komen op de meeting. Net voordat we er zijn rijden we een groene spoilerloze originele fraaie MR2 SW20 van Edwin voorbij op de snelweg die niet harder dan 100 km/uur lijkt te kunnen gaan. Waarschijnlijk komt dit omdat er geen spoiler opzit...  We rijden om kwart voor tien de parkeerplaats op en zien dat de eerste leden er al zijn. Sommige met hun 2e auto en ook een aantal gewoon met de MR2 die het hele jaar door rijden. We gaan naar binnen en betalen bij de voorzitter het verschuldigde bedrag voor vandaag. Dan begeven we ons naar het gedeelte waar het ijskarten gaat plaatsvinden. We komen de skihut-achtige bar binnen en starten met een consumptie en praten wat bij met elkaar. Ook komen er warme mini- saucijzenbroodjes op tafel  die gretig aftrek vinden bij ons. 

Om half elf gaat het dan echt starten, we worden verzocht om een kleine miniruimte in te gaan waar we een instructiefilm zien van wat ons allemaal te wachten staat vandaag. Hierna worden we verzocht om de overall, helm, handschoenen te gaan passen zodat we ons naar het startveld kunnen gaan begeven. Nadat iedereen de spullen aan heeft en een laatste plaspauze heeft gehad, (het is immers -3 op de ijsbaan) gaan we van start en krijgen we te horen wie in welke kart kan gaan plaatsnemen. Ik start achter Lizzy, de dochter van Twan. Nadat zij groen licht krijgt staat ze direct met spinnende wielen stil in de diepe groeven in de eerste bocht. De baan-marshall dient te helpen met duwen. Hierna kan ik de baan op en wat opvalt is dat bij veel gas direct de kart alle kanten op gaat op het gladde ijs. Na wat horten en stoten krijg ik meer en meer grip en kan het feest beginnen. Wat een lol is dit, glijden, remmen, gas geven. Een 360 graden rondje draaien en je mede MR2 rijders op je af zien komen…het kan hier allemaal op het ijs. Na wat botsen, glijden en soms ook echt driften worden we verzocht om de pits in te rijden. We zetten de elektrische kart uit en begeven ons naar het warme ontspangedeelte aan de skihut-bar. De helmen gaan af en wat een lol heeft iedereen. Dit is supergaaf om te doen en ondanks dat slechts Hans en William dit hier al eens gedaan hebben en William zijn eigen helm en handschoenen bij zich heeft is de competitie er niet minder om. De uitslag komt binnen en jawel William heeft de snelste tijd neer gezet. We mogen nog even tien minuten bijkomen waarna we gaan beginnen aan onze heat. Ondertussen krijgen we op het grote bord uitleg van de instructeur over de manier hoe we onze tijd kunnen gaan verbeteren.

Hier gas, daar remmen, daar driften, etc. we zuigen het allemaal op en gaan de kou in om opnieuw plaatst te nemen in de kart. We rijden opnieuw weg en de strijd is gestart…. Al snel merk ik dat deze kart die ik nu heb wat meer vermogen heeft en ik dus erg moet opletten… Uit mijn ooghoeken zie ik de eerste gestrande karts al staan in de bocht, duik er omheen, ga op het gas.. En ja hoor daar ga ik.. Rondje draaien en de boarding in. Net wanneer ik weg wil rijden zie ik dat Lizzy de bocht op komt zetten en mij vol in de zijkant ramt! Gelukkig zit er ook een achteruit op deze karts en kan ik daarna snel mijn weg..eh…ijsbaan vervolgen. Onderweg kom ik nog Twan en Raphael tegen welke druk driftend hun ijsweg proberen te vinden om een snellere tijd neer te zetten dan de rest. Hoe Twan dat doet door steeds rondjes te draaien in een bocht weet niemand, maar hij kijkt er vanuit zijn helm heel serieus bij dus zal het vast wel nut hebben.  Voordat ik mijn draai te pakken heb en er goed voor ga zitten om mijn tijd te verbeteren moeten we terug de pitstraat in en is het alweer voorbij. We kleden ons allemaal om en wachten op wat komen gaat. De prijsuitreiking gaat beginnen. Men begint bij de troostprijs van de dag dat is plek dertien waar Twan geëindigd is. Het vele rondjes draaien en driftig recht op een ander af glijden heeft dus weinig nut gehad voor een snelle tijd blijkt nu… Maar wat hebben we op het ijs en aan de bar gelachen met elkaar, daar kan geen prijs tegen op zeg maar.. En aangezien ik zelf en vele anderen tot de grijze muizen middenmoot behoorde (plek twaalf tm vier) en dus om des keizers baard hebben mee gegleden laten we het hierbij. En we gaan door naar de podium plaatsen.

Op plek drie is Hans geëindigd, wat me niets verbaasd immers rijdt hij een AW11 en is dus gewend om lekker te hangen in de bochten. Op plek twee is geëindigd Jonas de zoon van Jurgen welke als nieuw gezicht op de meetings van onze club gelijk liet zien hoe het wel moet. En op de eerste plaats is geëindigd niemand minder dan onze Belgische vriend Paul! En ook hij weet met zijn ZZW30 natuurlijk hoe je in de bochten moet hangen. De medailles worden opgespeld, het Belgische volkslied wordt twee keer gespeeld voor Paul en Jonas, en het Zeelandse volkslied voor Hans. Hierna wordt er nog wat gedronken en wat gegeten met elkaar. Het is immer lunch tijd. Marcel hoeft niet te rijden dus die pakt een lekker koude Jagermeister voor zichzelf.

Iedereen heeft een leuke dag gehad en er wordt zelfs geroepen om hier jaarlijks terug te keren als club. We hebben immers veel lol gehad samen. De SW20 rijders stelden helaas teleur vandaag en willen graag een revanche, dus wie weet tot een volgende keer…

 

Groet Edje Turbo

 


 

 

Verslag - Algemene Ledenvergadering 2017, 25 jaar Toyota MR2 Club Nederland

Eindelijk 2017 is alweer een tijdje onderweg en afgelopen zondag 29 Januari 2017 was het dan zover onze MR2 club bestaat precies 25 jaar! Tijd voor de eerste meeting van het nieuwe jaar welke dit jaar net als voorgaande jaren  bij Autobedrijf Hermans gevierd wordt. Nu in combinatie met de Algemene Ledenvergadering en een feestbuffet voor de leden namens de club. Net als andere jaren dient er eerst een grote schoonmaak plaats te vinden de dag voor de meeting. We schrijven dus zaterdag 28 Januari waar ik om 09:00uur bij Hermans binnen loop en al haast uitglij over de garage vloer welke onder de schoonmaakmiddelen zit. Clubleden Ruud, Frank en Rick, en ook de huis dokter himself zijn al druk bezig de vloer te schrobben. Na het handen schudden en het geklaag dat ik te laat ben, neem ik snel plaats achter de grote stofzuiger welke nu dienst doet als waterzuiger en begin in een van de hoeken met het water zuigen. De muziek galmt uit de luidsprekers en met zoveel hulp schieten we lekker op want er is genoeg te doen. Rond tien uur is er natuurlijk in het Brabantse land altijd Koffietijd en wordt het geluid van onze F16 waterzuiger gestopt door Willie die de stekker uit het stopcontact trekt, en hard roept KOFFIE…jaja we horen je wel ..de F16 is net geland en stil hoor. Tijdens de koffie pauze proberen we Frank nog over te halen om lid te blijven van onze club maar helaas al onze argumenten winnen niet van de zijne. (Auto van de zaak, andere interesses, etc.) helaas maar zo gaan die dingen in het leven van een auto club leden komen en leden gaan. We zullen hem missen op onze meetings, anders wij wel.


foto: Edward te Wierik

Na het 2e bakkie koffie gaan we weer vol aan de schoonmaak. Ter hoogte van de grote hefbrug zet ik de F16 waterzuiger goed neer en ga op de vloer in de brug verder met water zuigen. Helaas in mijn enthousiasme valt de waterstofzuiger om en stopt er direct mee, immers gaan water en stroom niet goed samen. Na een hoop gelach en wat gevloek van de dokter met termen als; weet je wat dat nieuwe filter wat nu zeiknat is me gekost heeft Ed… Na het resetten slaat de F16 weer aan, en kunnen we weer verder, want ik hou de hele groep nu wel op wordt mij mede gedeeld vanuit alle hoeken... Echt weer zaterdag, altijd de schuld van…..als er iets mis gaat. Dat is al jaren zo en zal wel nooit veranderen.

Gelukkig is de showroom gedeeltelijk al ontruimd en maar liefst zes wagens uit het wagenpark van de Dokter worden tijdelijk overgebracht naar een ander hospitaal waar ze de nacht zullen door brengen bij slecht weer en veilig zijn. Immers zijn deze wagens allemaal in showroom-staat en wil de dokter ze graag weer schoon terug hebben voordat ze definitief uit het hospitaal ontslagen kunnen gaan worden en terug kunnen naar hun familie. De Two-tone AW11 van Willie (Oude van clubleden Gert en Conny, de buren zeg maar gerust), de SW20 rood/zwart van de dokter, en de ZZW30 met hardtop in showroomstaat van onze Twan worden naar de operatiekamer gebracht en daar opgesteld voor de meeting. 

We besluiten dan ook ter plekke om de showroomvloer ook maar even lekker schoon te maken nu die voor de helft leeg is en gaan daar op de zelfde teamachtige wijze mee verder. Ik zie zelfs zweetdruppels van het voorhoofd van onze Ruud afglijden..als dat maar goed gaat. 

Nu ook de showroomvloer glimt is het tijd voor de lunch welke we gezamenlijk nuttigen in de kantine van het bedrijf. Tijdens de lunch vertelt Ruud dat hij wel zin heeft in een projectje met zijn ZZW30, en hij het jammer vindt dat zijn blokje nog zo goed werkt. Frank en ik geven aan dat we dat zo kunnen oplossen voor hem en niks zullen zeggen tegen onze Marina. We roepen om een SW20 BEAMS motor er in te lepelen of de Celica T sport motor met 192Pk. Ruud voelt wel wat voor de 192Pk motor want dat lijkt op origineel dus dan zal onze Marina waarschijnlijk niets ontdekken. Dat zal nog wel een staartje gaan krijgen Ruud kennende, aangezien hij ook met een beteuterd gezicht tijdens de schoonmaak naar het MR2 BEAMS blok van de dokter stond te turen.. Deze staat in een hoek klaar voor een eventuele Swap als er een klant voor komt. Mis je hem niet een beetje roept Willie tussen het gehuil van de F16 waterzuiger door, Ruud kijkt verschrikt op pinkt snel een traantje weg en zegt snel ehhh nee hoor, ik wil liever “cabrio rijden”. En gaat snel verder met de vloer schrobben…de rest kijkt elkaar vragend aan, slikken een keer, halen onze schouders op en gaan verder. We denken allemaal hetzelfde, Ruud is duidelijk zijn oude liefde nog niet vergeten. Ik heb ook lang getwijfeld of ik jullie dit wel vertellen moest want je weet wat de garage regel is; Wat er gebeurd of gezegd wordt bij Hermans in de garage blijft in de garage!. We voelen met je mee hoor Ruud, jouw oude liefde was geweldig! Gelukkig is hij in onze club bewaard gebleven bij Michael, één van de vele zonen van bestuurslid Harold. 

We zijn klaar, alles is gepoetst ..en dan komt de dokter met 400 ballonnen aan in het rood en wit welke Raphael al afgegeven heeft eerder die week. En ja die moeten gevuld worden met lucht..gelukkig zijn we in een garage bedrijf en daar hebben ze lucht compressors waarmee  Ruud en Willie de ballonnen vullen. Oh die doen het niet. Nee klopt, de dokter moet ze wel eerst even aan gaan zetten achter in het pand. En wie zijn schuld is dat we nu weer stil staan? Juist Edje..want het is immers zaterdag.  Onze Harold welke inmiddels ook is gearriveerd om te helpen blijkt vliegensvlug  de ballonnen aan elkaar te kunnen vingeren zeg maar. Hij kijkt zelf ook steeds verbaast als er weer een “tros” ineens als een goochelaar klaar is om op te worden gehangen. Na het ophangen van alle trossen ballonnen, wat een mooi beeld geeft, is het tijd om het zwarte zeil op te gaan hangen aan het plafond. Hiermee kunnen we de Algemene Ledenvergadering showroom ruimte wat gezelliger inrichten. Ik ga samen met Ruud en Frank hiermee aan de slag. Met verbazing zien we dat elke punaise met flink geweld door Frank in het plafond geperst wordt richting MR2 materiaal opslag op zolder.. Ruud en ik kijken elkaar aan en zeggen zachtjes die heeft morgen last van zijn klein duimpje.. En het wordt een klus om die krengen er morgenavond weer uit te peuteren… Ach, dat zien we morgen dan wel weer..


foto: Edward te Wierik

Na het ophangen van het zwarte doek zien we dat de dokter de tel kwijt was want we komen toch echt een stukje zeil te kort. Blijkt dat de dokter afgeleid was door een patiënt welke hij tegen kwam in de bouwmarkt..tja..het kan allemaal gebeuren. Gelukkig zijn buurman en buurman er nog en komen we op het idee om de twee kunstplanten te verplaatsen naar de open hoek en hiermee is ook dit probleem opgelost! Aje to buurman!

Nu het inrichten nog van alle tafels en stoelen in de showroom en garage. We vragen aan evenementen goochelaar Harold hoe de inrichting moet worden. Na wat rond draaien, kijken in de garage en mails van de voorzitter bestuderend op de te kleine telefoon geeft Harold het sein Brandmeester! En richten we de boel onder voorbehoud van goedkeuring van het bestuur verder in.  Rond vijf uur zijn we klaar, drinken we er nog één en gaan we terug naar moeders de vrouw die hopelijk thuis het eten al klaar heeft staan. Want trek hebben we na een dag ploeteren, lachen en dollen met elkaar. Bij thuiskomst ligt er een briefje op tafel met een plaatje van een heerlijk gerecht. Er staat bij geschreven; Alles wat je nodig hebt voor dit gerecht staat al klaar! Je moet het alleen even ophalen bij de supermarkt… Ach denk ik ..het is toch zaterdag. Mijn dag..  

Zondag de feestdag!
Vandaag is dan de grote dag, onze club bestaat 25 jaar! Onze dag start relaxed en terwijl ik aan het ontbijt zit en naar buiten kijk, denk ik aan alles wat ik als clublid in die dik 19 jaar dat ik lid ben met Linda al heb mee gemaakt. Hoogtepunten zoals de negen stuks MR2 thema-weekenden welke we allemaal mee hebben gemaakt, de tientallen koffiekletsen in het land, onze eigen Gelderlandritten, de meetings op de boerderij bij onze altijd vriendelijke Tonnie, het bouwen van de clubcaravan, de meetings voor zieke kinderen, de Internationale Toyota treffen, Circuit Lelystad meetings, de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie bij Hermans. En ook de diversen buitenland meetings zoals in de Ardennen, Denemarken, Duitsland, Oostenrijk,  Normandië Frankrijk, super was het allemaal. Fotoboeken vol kan ik er van maken. Iets om als club en clubleden trots op te zijn. De saamhorigheid en kameraadschap is er volop en dat allemaal vanuit de liefde voor een MR2. Dieptepunten waren er helaas ook, het leven is immers niet altijd lol hebben en feest maken met elkaar. De rechtszaak waarin ik en vier andere clubgenoten gedaagd werden door de advocaat van door de toenmalige voorzitster van onze club Marijke,  het overlijden van Yildiz de oudste dochter van onze Ron van het Hof, het ongeboren kind van onze Louis en Marian, het overlijden van directe clubleden en MR2 rijders: Juan, Huub en jongst leden Robert nog. Allemaal in de bloei van hun nog jonge leven, stuk voor stuk gek op hun MR2 de één nog gekker dan de ander met zijn emmer. Maar dan toch onverwachts weg gerukt worden uit onze wereld en ons met een hoop vragen achter latend. Bij al deze trieste gebeurtenissen is er gelukkig ook iets moois te zien namelijk de gezamenlijke rouw en hulpvaardigheid om elkaar te steunen en te begrijpen in het gezamenlijke verdriet wat we delen met elkaar. Dat hoort ook bij een echte club zijn.

Ineens roept Linda: het is al twaalf uur Ed…ooja ik moet opschieten want we zouden onze Marcel in Arnhem ophalen en daar nog wat drinken en dan naar Volkel rijden voor de Algemene Ledenvergadering welke om half vier start. Maar iedereen is vanaf half drie welkom. Ja, we zijn dan nog steeds een uur te vroeg daar namelijk om half twee! Dit is afgesproken omdat Linda samen met onze Kees de kascontrole gaat doen bij onze penningmeester Michael. We komen om half twee de omgetoverde garage van Dokter Hermans binnen stormen en zien dat alles er super bijstaat. Ballonnen rood en wit hangen overal, er is een prachtige collage gemaakt met al onze herinneringen erin van de afgelopen 25 jaar. Kortom het feest kan bijna gaan beginnen waar het niet dat onze Louis nog bezig om de laatste zaken te testen van de mega audio installatie die hij mee genomen heeft. Een nietsvermoedende Brabantse voorbijganger die die de hond uitlaat zou denken dat DJ Tiesto zojuist stiekem is geland  op de vliegbasis gezien de enorme geluid- en audio-installatie welke opgebouwd staat in de showroom. Ondertussen komen de eerste vroege vogels al vrolijk binnen wandelen en voor je het weet is het handen schudden, en wordt mij en andere leden ineens “gelukkig nieuwjaar” gewenst? Echt waar? Jazeker onze Tonnie hoeft alleen nog het vuurwerkpakket uit zijn MR2 te pakken en de fles champagne te laten knallen. En we zijn voordat de Algemene Ledenvergadering goed en wel gestart is en we ook maar een leuke meeting gehad hebben alweer in 2018 beland..tjee..hij heeft dan wel een snelle rode SW20 bolide en staat dagelijks op Facebook. Tussen of mooie vrouwen op een beurs te pronken of we zijn getuige van zijn dierendokterskwaliteiten bij een live bevalling op zijn boerderij. Daar waar later dat jaar ook wel weer een fantastische MR2 kidsclub meeting zal zijn.. Maar nu gaat Tonnie toch iets te snel vind ik… Tonnie trekt zich er niets van aan en gaat vrolijk verder met handen schudden. Even later spoedt hij zich snel weg i.v.m. waarschijnlijk een bevalling op de boerderij.

Wij gaan ondertussen er eens goed voor zitten want onze voorzitter heeft gevraagd of we allemaal naar de showroom willen komen om de Algemene Ledenvergadering te kunnen beginnen. Nadat iedereen een plekje heeft gevonden start het bestuur met het verzoek om het glas gevuld met alcoholvrije bubbels te heffen. En om iedereen te feliciteren met het 25 jarige bestaan van onze club en op naar de volgende mijlpaal. Raphael start de Algemene Ledenvergadering net als elk ander jaar met een compilatie video van de meetings welke we gehad hebben en vaak indrukwekkend is gemaakt en een leuke terugblik geeft van wat we allemaal dat jaar gedaan hebben. Voordat we gaan kijken gaan we eerst een moment in gedachten terug naar onze Robert welke morgen precies 1 jaar geleden overleden is. En Raphael start de video met het hartverscheurende nummer “ik ben een vechtersbaas” van  Lisanne Spaander. Deze werd ook op de uitvaart gespeeld. De zaal valt stil, tranen vloeien. Na dit heftige begin van de Algemene Ledenvergadering wordt de terugblik film gestart en kunnen we genieten van al het moois van afgelopen jaar. Met voor mij als hoogtepunt van het jaar het MR2 weekend in oktober met als thema het Oktoberfest, dat werkelijk super was. Net als de meeting in Denemarken, wat onze eerste keer was . Maar waar we zeker dit jaar ook weer heen willen gaan. Na het filmpje beginnen we nu dan aan het formele deel van de Algemene Ledenvergadering met de behandeling van diversen stukken. 

Nee, toch niet. We hebben eerst nu het voorgerecht wat opgediend staat voor ons in de garage heerlijke groente- of tomatensoep. Terwijl we allemaal aan de soep zitten terug aan tafel wordt er volop bij gekletst tussen de leden. Dat is ook altijd het leuke aan de Algemene Ledenvergadering. Het formeel en ook een soort koffieklets altijd. Na de soep gaan we nu dan echt van start met de Algemene Ledenvergadering. Diverse zaken komen voorbij zoals de herbenoeming van onze Louis welke unaniem wordt herkozen voor nog een termijn van drie jaar in het bestuur. Ook krijgt Louis het unieke MR2 speldje met een kroon erin, omdat hij net als Henk Koopman (die er niet bij kan zijn) 25 jaar lid  is sinds de oprichting van onze club in 1992. Ook worden de leden die 5 en 15 jaar lid zijn voorgelezen en krijgen de leden die er vandaag niet bij kunnen zijn het speldje thuis gestuurd van de club. Jongstleden is een enquête geweest waar onze leden massaal aan mee hebben gedaan. Raphael presenteert de uitkomsten en bespreekt deze met de aanwezigen. De uitkomsten staan overigens op onze website zodat je kunt zien wat de resultaten zijn geweest. Over het algemeen zijn de uitkomsten gewoon zeer goed te noemen, en zijn er ook zaken om tegen het licht te houden en te verbeteren met elkaar.


foto: Edward te Wierik

Waar het bestuur wel zijn zorg over uitsprak was het feit dat 67% van onze leden niet bereid is om actief mee te werken aan activiteiten voor onze eigen club. 33% is gelukkig wel bereid om de schouders eronder te zetten. En ook deze mensen hebben een baan, kinderen, en andere verplichtingen, maar begrijpen gelukkig heel goed dat een club zonder vrijwilligers geen bestaansrecht meer heeft. Ook werd er vooruit geblikt met leuke terugblik video’s ? ja je leest het goed, terugblik video’s aangezien sommige meetings zoals mijn eigen Gelderlandrit al in het jaar 2000 en nog diversen andere jaren op het programma stonden. Er werd flink gelachen toen al die jonge kopjes en afgetrainde lichamen van toen de revue passeerden op het scherm. Op het meeting programma van dit jaar staan leuke meetings op het menu. Tevens zijn er weer de regio meetings waar we hopen nog wat extra leden te kunnen werven. Kijk op onze website of volg ons op Facebook zodat je weet wanneer er een in jouw regio is. 

Vergeet ik het bijna. De Algemene Ledenvergadering werd weer onderbroken omdat het lopend feestbuffet geopend is voor ons... waar alles aanwezig was, van lekker vlees, groente, ham, nasi, etcetra tot salades, en stokbrood met kruidenboter. Ook nu weer volop geklets en lekker gegeten. Nadat iedereen twee keer en sommige leden zelfs drie keer waren geweest (nee we noemen geen namen) kon iedereen uitbuiken in zijn stoel en ging de Algemene Ledenvergadering verder. De laatste zaken werden afgetikt door het bestuur. Er werd een nieuwe kas controle commissie benoemd en het was alweer tijd voor de afsluiting van de Algemene Ledenvergadering. Je raadt het al: het dessert kon worden opgehaald in de garage. Zodoende konden we nog nagenieten van een heerlijk toetje. Na het toetje namen de eerste leden afscheid van de rest en begon de opruimploeg aangevuld met wat extra leden aan de ombouw terug naar showroom. De opgehangen 400 ballonnen werden stuk voor stuk lek geprikt waarbij onze Marcel het leuk vond om met zijn 2 meter lengte een voor een boven op de ballonnen te gaan springen zodat ze lekker hard kapot knalde! Hiermee kwam er dan toch nog een knallend einde aan het feest van onze club. Na 400 kapot getrapte ballonnen bleek het vuurwerkpakket van onze Tonnie toch overbodig geweest te zijn… deze kun je retour krijgen bij het bestuur, Tonnie, op de volgende meeting namelijk het IJskarten op 19 februari.


foto: Edward te Wierik

Iedereen bedankt voor de leuke Algemene Ledenvergadering en tot ziens op de eerstvolgende meeting van onze club.

Groet Edward te Wierik

 


 

 

 

 

 

 

Verslag - Kurenpolder Classic Show

Al een tijdje geleden werd bekend dat onze club zich dit jaar zou gaan presenteren op de Kurenpolder Classic Show (10 en 11 september 2016) in Hank (bij Kees en Riet Leemans die om de hoek wonen) welke op de parkeerplaats van de naast gelegen camping zou gaan plaats vinden. Dit weekend evenement zou voor het eerst plaats gaan vinden onder de vlag van dezelfde organisatie die ook de Oldtimer dag in Waalwijk verzorgt, waar meer dan tienduizend bezoekers op af kwamen eerder dit jaar.

Dit evenement waar we nu staan is bedoeld voor oldtimer trucks, brommers, motors, en auto’s en wordt vergezeld door een band welke in een oude truck uit de jaren 60 de dag en avond met live muziek uit de jaren 50/60/70 opfleurt. Zoals vaker een meeting begint voor mij, was ook nu Marcel Schoel (met zijn fraaie zwarte SW20) om kwart voor acht bij mij waar de koffie al klaar stond voor hem. Om acht uur startte ik de Turbo “Gat in het dak” en reden we langzaam aan met twee MR2's richting Hank wat ongeveer een uurtje / 84km rijden was vanaf ons.

Rond de klok van negen uur kwamen we aan op locatie waar Louis, Raphael, Erik, Harold, en Twan al druk bezig waren om de club caravan en de witte buizen show op te bouwen aan de hand van een model welke Raphael (zoals we hem kennen) al een tijdje in zijn hoofd had zitten. Marcel en ik hielpen mee, en rond tien uur was dan ook alles gereed, en kon de eerste verse koffie gezet worden in onze club caravan. Er waren ook nog wat club goodies over zoals bellenblaas, bandenspanning meter, sleutelhanger, etc welke dit weekend als promotie materiaal weg gegeven mocht worden Deze hadden we o.a. uitgestald in de clubshop van de caravan.  Het weer was overigens geweldig, een strak blauwe hemel, een fraaie zon, blinkende bolides en heerlijke temperaturen die snel nog hoger op zouden gaan lopen in de zon. Na de koffie gingen zowel Louis (verjaardag Ginger) als Raphael (werken) er van door.

De ochtend verliep vrij rustig. Een enkeling kwam met zijn klassieker aan rijden en werd voor het podium geïnterviewd over zijn auto en zocht daarna een plaatsje op het terrein. Er stonden op het terrein ook wat eet en drink gelegenheden, toiletten, en wat handelaren met hun merchandise. Rond het middag uur liep het wat beter door en kwam er een grote groep motorrijders aan met vooral veel herrie Harley’s.

De MR2 club en onze auto’s werden bekeken en wat vooral op viel was het feit dat een hoop mensen die ik sprak het model en concept van midden motor niet kende van Toyota. Ook de opmerking dat het model al 25 jaar oud is werd niet geloofd, wat weer een compliment is voor het ontwerp team van Toyota. Clubleden Ruud en Marina en Riet kwamen ook nog een kijkje nemen op de meeting. Rond vijf uur liep het terrein weer leeg, en begonnen wij ook met opruimen. Vele handen maken licht werk, dus met 20 minuten waren we allemaal klaar voor vertrek.

De zondag konden we wat later starten omdat we de caravan hadden laten staan en daar de witte buizen show in hadden opgeborgen. Na het opbouwen wilde we de koffie gaan zetten en daar kwam Erik Versteeg aan die wat later was dan afgesproken. Iedereen dacht dat hij in zijn fraaie AW11 Charger zou komen maar helaas had buienrader roet in het eten gegooid, en kwam Erik met zijn blauwe SW20 aan rijden.

De zondag verliep duidelijk met meer drukte dan de zaterdag, en met ook weer vele andere modellen die het terrein op kwamen rijden. Het weer was prima alleen wel veel minder zon. We hebben ook deze dag veel gesprekken gevoerd, twee nieuwe clubleden in kunnen schrijven die met hun SW20 Gen III Turbo kwamen kijken (vader en zoon). Vader werkt bij Louman en we hadden hen bij het ITT ook al gesproken toen ze nog op zoek waren naar een MR2. Ook nog andere mensen gesproken welke de clubspullen en inschrijf documenten mee hebben genomen en mogelijk ook nog lid worden. Laten we het hopen want die hebben een rode originele Nederlandse SW20 uit 1998 met maar 24.000 kilometer op het klokje thuis staan! We hebben die dag ook vele kinderen blij kunnen maken met de bellenblazen die we weg gaven aan de kleintjes.

Aan het einde van de dag weer opruimen met elkaar en we kunnen terug kijken op een geslaagd eerste weekend Kurenpolder Classic Show wat mede door het fraaie weer mogelijk is gemaakt. Of we er volgend jaar weer heen moeten weet ik niet, aangezien we momenteel een beetje tussen wal en schip vallen want de auto’s zijn niet 40 jaar of ouder. Ze zijn ook niet jong meer, ze zien er vaak allemaal prachtig uit, de MR2 modellen ogen te fris en modern t.o.v. de oude jaren 50 en 60 wagens. Je ziet dat dus ook terug bij het publiek als men komt kijken op de clubstand in hun reacties. We gaan het ongetwijfeld horen op de ALV wat we als club gaan doen terug komen voor de tweede keer of op zoek naar iets anders bv een Youngtimer evenement in Duitsland om aan mee te doen???

Groet Edward

Linkje naar foto's>>


 

 

Verslag - 9th Dutch MR2 Weekend 2016

Het MR2 “Oktoberfest”

Voor het 9e jaar op rij waren wij er weer bij, het Dutch MR2 Weekend. Voor de leden die dit weekend nog nooit hebben meegemaakt, kunnen wij zeggen dat je “het MR2 weekend van het jaar"  minimaal één keer meegemaakt moet hebben. Om zo te ervaren hoe geweldig het allemaal is.

Aangezien komend jaar de 10e en laatste editie van het Dutch MR2 Weekend (in de huidige vorm) zal plaats vinden, doe ik nu al een oproep aan alle clubleden om deze laatste editie nu al in je agenda te zetten. Blokkeer 6,7 en 8 oktober 2017 nu al in je agenda zodat je erbij kunt zijn!

Vrijdagmiddag was het dan zover: de MR2 netjes gewassen en vol gepakt, klaar om te vertrekken. Op naar het Dutch MR2 Weekend met dit jaar als thema; “Oktoberfest”. Het weekend vond dit jaar plaats in Venray in een fraai vier sterren hotel. Marcel Schoel, met zijn zwarte SW20, uit Arnhem was rond koffietijd bij ons. Na een bak koffie reden we in een mini treintje richting Venray. Op Facebook hadden we via onze eigen clubpagina al kunnen zien dat vanuit alle windstreken van Europa onze clubleden onderweg waren richting Venray. Vanuit Nijmegen is het overigens maar een kleine 45 minuten rijden. Dus Marcel en ik reden rustig (zoals altijd) via de snelweg naar het hotel. Het blijft leuk de aandacht die er onderweg is voor onze fraaie MR2’s die achter elkaar aan brommen… Volwassenen zie je kijken en natuurlijk de kinderen op de achterbanken welke na het seinen met de klapkoplampen compleet als aapjes aan het stuiteren zijn. En bovendien stijf staan van de Fruittella bij papa en mama in hun saaie Duitse sjoemel software leasewagen.


foto: Paul de Wilde

Toen wij rond half vijf aankwamen bij het hotel stonden er al behoorlijk veel MR2’s. Allemaal op een eigen MR2 parkeerplaats met een fraaie eigen afgedrukte foto erbij. AW11, SW20, ZZW30 allemaal zijn ze present. Het viel op dat de AW11 steeds in mindere aantallen aanwezig is ten opzichte van de SW20 en de ZZW30 modellen. Na het inchecken even handen schudden met de leden die al lekker aan de bar aan het relaxen waren. Daarna de spullen naar de hotelkamer brengen. Op de kamer aangekomen ligt het programma klaar (uiteraard in het Duits voor dit weekend) en vinden we ook in stijl van het weekend thema een heerlijke zoute reuze krakeling. Om zes uur verzamelen we allemaal in de voor ons door de club speciaal in stijl ingerichte feestzaal. Het buffet wordt geopend en iedereen begint aan een prima diner met voor ieder wat wils, waar je na 3 keer lopen toch echt wel vol van zit…

Na het diner deelt Raphaël samen met Nathasja eerst de mooie weekend thema T-shirts aan alle leden uit. Hierna volgt het startsein voor de traditionele MR2 club veiling. Speciale MR2 hebbedingetjes soms met je eigen MR2 erop en speciale exclusieve eenmalige MR2 thema producten zoals een thema bierpul, bar matje en dergelijke voorwerperen worden per opbod verkocht aan de leden. In het verleden gingen er flessen wijn weg voor rond de veertig euro... vanavond is het schijnbaar speciale Duitse bier dat per uniek flesje voor rond de tien euro per stuk geveild wordt. Het maakt ook allemaal niet uit, we hebben lol met elkaar en de opbrengst is voor onze eigen clubkas.  De saamhorigheid is groot, onze Deense clubleden geven onze club een trofee cadeau voor de unieke vriendschap die we met elkaar onderhouden. Onze Zwitserse vrienden hebben Zwitsers chocolade meegenomen om uit te delen aan iedereen! Kortom zijn onze MR2’s zijn al bijzonder van ontwerp, de club vriendschap die je meemaakt in zo’n weekend is onbetaalbaar en goud waard. Rond één uur is de avond voorbij en gaan de meeste leden hun hotelkamer opzoeken om toch fit aan de zaterdag te kunnen beginnen.


foto: Edward te Wierik

Na een prima nachtrust op een prima hotelkamer schuiven we om acht uur in de ochtend aan voor het ontbijt bij de clubleden die er al zitten. Uiteraard allemaal herkenbaar aan het blauwe Oktoberfest clubshirt. We begeven ons naar het ontbijtbuffet waarbij de keuze enorm te noemen is. Alles wat je maar wenst is aanwezig. Wat nog niet bij iedereen aanwezig is een hoofdpijn vrij hoofd na gisterenavond. De één is wat beter dan de ander uit de strijd gekomen zullen we maar zeggen.

Raphaël deelt de route beschrijving uit en we verplaatsen ons naar de parkeerplaats waar de bolides fraai opgesteld staan. Op de parkeerplaats worden eerst nog even de nodige foto’s geschoten. Inmiddels zijn er ook nog enkele clubleden gearriveerd welke zich alleen voor de zaterdag opgegeven hebben. Kortom het belooft vandaag een gezellige boel te gaan worden! Iedereen stapt in en vertrekt. De ene MR2 rijdt alleen, de ander rijdt liever treintje. Wij rijden voorop in een mini treintje met zes MR2's achter ons. De route lijdt ons door het fraaie Limburgse land heen waarbij ik me soms wezenloos schrik door de enorme landbouwvoertuigen die na een bocht op een binnendoor weggetje ineens voor je opduiken. Gelukkig gaat er bij niemand iets mis en na een klein uurtje rijden komen we aan bij een klooster in Aarle Rixtel.  Raphael staat a lsamen met zijn kleine Robin klaar voor een fotomomentje precies voor het klooster. Alle MR2’s worden bij elkaar geparkeerd en we binnen even gaan kijken en een bakkie koffie kunnen drinken. De kinderen die zijn meegekomen vermaken zich bij alle aanwezige dieren op het binnenterrein. Kijken en aaien gebeurd volop. Na een klein uurtje vervolgen we de toertocht naar het lunchpunt. Deze is bij onze clubleden Harold en Jolanda in Boekel (Brabant). Hier aangekomen worden alle MR2’s geparkeerd en wordt er weer volop gefotografeerd. Binnen is het opnieuw geheel in stijl versierd volgens het thema van het weekend. De heerlijke soep, de belegde broodjes en natuurlijk een broodje warme worst met mosterd of curry staan voor ons klaar.

Na de lunch vertrekken we voor een stukje sturen door het mooie Brabant en Limburg.  We komen rond het middag uur aan in Stevensbeek bij Van Welie groenten & fruitbedrijf en de distilleerderij VanLeon. Hier kregen we eerst, op de oude hooizolder, wat te drinken en uitleg over de geschiedenis van het bedrijf en over de soldaten welke hier ondergedoken hebben gezeten in de tweede wereldoorlog. Na de koffie gingen we naar de peren tuin. Hier kregen we uitleg over de oogst en alles wat erbij komt kijken om goede producten te realiseren voor de consument. De kinderen mochten zelf een peer gaan plukken van de perenbomen. Dit vonden ze fantastisch om te doen. Binnen kregen we uitleg van de zoon van het bedrijf. Hij heeft een uniek nieuw concept gerealiseerd waarbij er van afval appels en peren (geen A selectie) een heerlijk alcoholische puur natuur drankje wordt gemaakt. Uiteraard mogen we proeven en kunnen we na afloop van de rondleiding in de winkel van het bedrijf diversen producten kopen en natuurlijk ook het lekkere drankje! Na dit alles stappen we in voor een laatste stukje toeren welke ons weer terug brengt bij het hotel. Na het parkeren van alle MR2’s gaan er een aantal even opfrissen en omkleden voor het avondeten en gaan anderen alvast indrinken bij de hotelbar.


foto: Edward te Wierik

Wij gaan opfrissen en omkleden en komen net als de anderen om zes uur aan in onze feestzaal waar we zien dat iedereen zich volledig in de Oktoberfest kleding heeft gehuld. De Oktoberfest feestmuziek wordt gestart en galmt uit de luidsprekers. Het Oktoberfest feest buffet wordt geopend en iedereen kan kiezen uit heerlijk eten. Deze keer volledig in stijl van het thema dus we zien Rösti, Schnitzels, Worsten en nog meer Duitse lekkernijen. Als afluiter krijgen we een heerlijk dessert voor geschoteld. Na het diner begint de avond met diversen Oktoberfest spelletjes. We beginnen met een zaagwedstrijd: gestreden wordt koppel tegen koppel waarbij iedereen zo snel mogelijk een stuk boomstam dient door te zagen. Onze Deense clubgenoten Carsten en Signe wonnen uiteindelijk de finale. Hierna begon het volgende onderdeel spijkertje slaan... zeg maar rustig spijker slaan! Om de beurt, in zo min mogelijk slagen, een reuze spijker in een boomstam meppen. Het is me ontgaan wie de beste hierin was, volgens mij Harold. Maar wat hebben we gelachen met elkaar. Iedereen deed hier vol overgave aan mee, waarbij soms de vonken er vanaf vlogen. Na dit alles gingen we over tot een wedstrijdje bierflesje hoog houden, je weet wel met gestrekte arm vooruit en zo lang mogelijk vasthouden die fles. Dames en heren, jong en oud pakten een bierfles uit de krat en de tijd begon te lopen. Na iets van 6 minuten vielen de eerste deelnemers af, waarna  Ron van 't Hof voor Nederland en Carsten voor Denemarken de ultieme sterkste waren in deze competitie. Volgens mij heeft het bijna 25 minuten geduurd voordat er een winnaar kwam. Onze Deense vriend Carsten won de strijd en mocht zichzelf eigenaar noemen van een volle krat MR2 club "Oktoberfestbier". Je denkt nu zal de avond toch wel voorbij zijn... Nou nee hoor er was nog een leuke activiteit, namelijk darten op ballonnen. Deze ballonnen waren gevuld met een briefje. Hierop stond een dat je een leuke prijs had gewonnen, je zomaar uit het niets een Duits liedje moest gaan zingen of een biertje moest gaan halen voor de voorzitter. Ilona moest zelfs twee biertjes gaan bestellen aan de bar voor de voorzitter, ze had twee keer achter elkaar een ballon geraakt met hetzelfde briefje…toeval bestaat niet toch? Ook hier deed iedereen weer volop aan mee en konden ook de kinderen, die nog niet op bed lagen, mee doen. Nadat alle ballonnen en prijzen vergeven waren werd er nog tot in de late uurtjes gedronken, gelachen en volop gefeest. Een mooie en saamhorige dag kwam ten einde.


foto: Edward te Wierik

Zondagochtend om acht uur was iedereen weer aanwezig bij het uitgebreide ontbijt. Na het ontbijt uitchecken en begonnen we aan het laatste deel van het weeken. Opnieuw vormde zich een heuse MR2 trein waarbij het, net als op de zaterdag, prachtig weer was om een stukje te gaan rijden. Na een dik uur kwamen we, via een mooie route door Duitsland heen, aan bij een pondje voor de laatste meters van het weekend. Aan de overkant van de Maas was het eindpunt: Kessel in Limburg. Na het parkeren bezochten we Kasteel De Keverberg. Hier herbeleefde we door middel van een film en een route door het kasteel de duizendjarige geschiedenis van het kasteel en het land van Kessel. Na dit alles namen de eerste leden, die nog een eind moesten rijden, afscheid van de rest. Een grote groep ging nog lunchen naast het kasteel, op een prachtig terras aan de maas met een fantastisch uitzicht over het Maasdal.


foto: Edward te Wierik

Na de lunch namen ook wij afscheid en reden we samen met Marcel terug richting het mooie Gelderland. Eenmaal thuis gekomen beseften we pas hoe snel dit top weekend voorbij is gegaan. En hoe goed het weer allemaal bedacht, geïnitieerd en gerealiseerd is door voornamelijk de voorzitter en alle anderen hulptroepen natuurlijk. 

Volgend jaar editie “10” zijn wij er zeker weer bij! Op voorhand belooft het nu al een groot succes te worden! immers bestaat onze club dan 25 jaar! Het zou geweldig zijn als we dan alle records zouden kunnen gaan breken van de voorgaande edities door nu met zeker 50 MR2’s het weekend in te gaan.

Wij rekenen op jullie deelname.

Groet Edward en Linda.

Link naar alle foto's: Link>>


 

Verslag - Japan Classic Day Boxtel

Onze club heeft deze meeting geannuleerd om naar de meeting in Hank te gaan, maar ik had op het forum van onze club toch een oproep gedaan om andere clubleden te vinden die ook naar dit evenement wilden gaan. Wel geteld één lid had gereageerd daar wel zin in te hebben: Onze Twan uit het fraaie Limburg met zijn mooie ZZW30 Cabrio. Met Twan afgesproken om er vroeg te zijn zodat we een mooi plekje bij het terras kunnen scoren voor de emmers neer te zetten. Twan staat al pratend voor de poort als ik om kwart over negen aan kom rijden. Een van de medewerkers van het park vertelt dat ze eigenlijk pas om tien uur open gaan, maar heet ons van harte welkom en laat ons vast naar binnen gaan.

Twan en ik rijden het terrein op en parkeren daar waar we wilden staan namelijk voor het terras, lekker vooraan. Ik ben hier nu al voor het derde jaar op rij, dit is een dag met alleen maar Japanse (klassieke) auto’s, waarvoor de interesse in dit land vaak maar zeer beperkt is zoals we weten. Van elk Japans merk is er wel een auto op het terrein te vinden. Voorgaande jaren en voor deze meeting staat de Mazda RX-7 club in de schijnwerpers binnen in de zij-hal met de speciale Wankel motor. In de andere grote hal vind je de wisselende collectie van Classic park met auto’s van alle merken en leeftijden die te koop zijn.

Twan en ik lopen als eersten het pand naar binnen waar nog niemand verder aan personeel is. We bekijken de diverse Mazda RX-7 modellen en zien een filmpje over dit speciale model. Leuk om dit type auto en merk eens goed van dichtbij te bekijken. Er staan fraaie originele modellen bij en sterk gemodificeerde Mazda’s bij. Ook hier zie je wat je bij onze club ziet, de een wil zijn auto zo origineel houden en de ander maakt er de auto van die hij of zij voor ogen heeft. Met alle respect voor de Mazda RX-7 club, maar ik vind wel dat de kwaliteit van de auto’s bij onze club op een wat hoger plan ligt gemiddeld genomen. Ook durf ik te zeggen dat onze leden hun bolide beter poetsen en schoon maken dan wat ik hier binnen zie staan. Zonde eigenlijk want de auto’s staan in deze hal mooi uitgestald in een mooi showachtig licht. Misschien een idee om volgend jaar onze club met auto’s hier zo te presenteren aan het publiek op de manier, lijkt Twan en mij wel leuk om te doen. 

Inmiddels is buiten de zon volop gaan schijnen ondanks de wisselende weersberichten en gaan we samen buiten kijken naar de auto’s die binnen druppelen. Met een kop koffie erbij die we in de luxe bar gehaald hebben. We komen op het terrein buiten diverse Japanse merken tegen en een paar bijzondere modellen zoals een Supra, een Crown, een oude Celica, Datsun 240ZX  Fair Lady, Suzuki Cappuccino, Mada Rx-7 natuurlijk, Daihatsu charade Turbo, etc.  Ook rondom onze emmers verzamelen zich auto liefhebbers die interesse hebben in onze modellen.  Een praatje met de een en een praatje met de ander en de dag vliegt voorbij.

Er was die dag ook een concours de élégance waar je je voor op kon geven, dit is een soort catwalk voor de automobiel waarbij de auto gepresenteerd wordt en punten kan scoren op diversen onderdelen. Eigenaar van Classic park Dhr. Anton van Dijke zit, zoals hij vertelde, op diverse hoog aangeschreven meetings zoals in Engeland van Rolls Roys in de jury bij een concours de élégance. Ook hier heeft hij samen met wat andere personen van zijn staf, een ronde gemaakt over het terrein en de auto’s bestudeerd en beoordeeld. Hij nodigt de mensen uit om met hem mee te gaan over het terrein zodat hij kan vertellen hoe nu een jury kijkt naar een automobiel die mee doet aan de verkiezing.

Er zijn diverse manieren om tot beslissingen te komen afhankelijk wat de jury voor ogen heeft als doel, maar in essentie draait het om het feit dat een auto er brandschoon bij moet staan. Van binnen, buiten tot zelfs een opgepoetst reserve wiel dat je niet ziet. Verder dient de auto in onberispelijke staat te zijn. Dus elk deukje, krasje en afhangnaden die niet recht zijn is afkeur. Als een auto opnieuw is gespoten dient dit ook in perfecte staat te zijn zo niet val je af. Ook een originele auto die alleen maar een erg grote after-market uitlaat er onder heeft zitten, valt af. Details als een stuur die vol met krassen zit van ringen die gedragen worden is punten aftrek. Etc. Mijn MR2 werd ook besproken door Dhr. Van Dijke met publiek erbij en er waren positief punten maar ook min punten voor de beoordeling;

Positief was:
Het is een echte concours de élégance auto.
- Lakwerk erg fraai en goed gerestaureerde auto, kosten nog moeite gespaard.
- Motorruimte prachtig afgewerkt.
- Het zou een “aanwinst” zijn als deze kon worden opgenomen in de collectie van Classic park.

 Negatief was:
- After-market spullen zoals o.a de TRD stangen, de Spalfans, etc.
- De TTE wielen die niet OEM origineel zijn geleverd bij verkoop.
- Auto is 25 jaar oud wat echt de twijfelgrens is van wel of niet al een klassieker zijn en dus eigenlijk uitgesloten van deelname voor deze dag.

Bij stemming van het publiek werd mijn auto dan ook maar door een handje vol gezien als nummer 1 van het terrein bij het handen opsteken. Waarbij ik ook hoorde dat men de auto gewoon nog te jong eruit vindt zien en dus er niet thuis hoort. Ik zie dat maar als een compliment voor het tijdloos SW20 ontwerp van onze MR2. De emmer van Twan viel dus op voorhand ook al af gezien het feit dat 1991 al een grens was die voor sommige te hoog is, laat staan 2005 voor de ZZW30. Het was wel erg leuk om op deze wijze gezamenlijk de boel te beoordelen. Met een expert erbij die oprecht bij elke auto zei wat hij er van vond (wat ik zeer gewaagd vond, omdat iedereen zijn best doet met de middelen of kennis die men heeft). En zo samen met het publiek de top 3 samen te stellen. Het mooie is wel dat er een andere Toyota de 1ste prijs gewonnen heeft een namelijk een jaren 70 Toyota Cressida. De 2e prijs was voor een fraaie Mazda RX-7 die binnen stond opgesteld. De 3e plaats welke vorig jaar nog voor mij was (met een andere jury) ging nu naar iemand anders waarvan ik niet meer weet welke auto het was…ach zo belangrijk is het eigenlijk dat winnen. Deze dag draait om elkaars auto te bewonderen, de verhalen erachter te horen en vooral te genieten van al dat moois bij elkaar. En dat is precies wat Twan en ik vandaag gedaan hebben samen.

Groet Edward te Wierik

 

Linkje naar foto's >>